เรื่องย่อและข้อมูลของ Jane's Summer
ร้อนนี้ไม่ได้ร้อนแค่อากาศ แต่ร้อนที่ใจของเจนด้วย! เจนส์ ซัมเมอร์ เรื่องของ เจน สาวออฟฟิศวัยสามสิบต้น ๆ ที่ชีวิตในโซลกำลังพังแบบเงียบ ๆ งานน่าเบื่อ แฟนก็เหมือนเพื่อนร่วมห้องที่ลืมสบตากันไปนานแล้ว เธอเลยกดปุ่มพักทุกอย่างแล้วหนีกลับไปบ้านพักตากอากาศเก่าของครอบครัวที่เมืองติดทะเล ตั้งใจจะไปนอนโง่ ๆ รับลม ฟังเสียงคลื่นสักหนึ่งฤดูร้อน แต่แผนพักใจพังตั้งแต่วันแรกที่เจอเพื่อนบ้านใหม่ หนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกันที่ดูแลเซิร์ฟช็อปเล็ก ๆ หน้าหาด กับรอยยิ้มแบบคนที่ใช้ชีวิตช้าลงเป็น และสายตาที่มองเธอเหมือนเธอไม่ใช่แค่พนักงานคนหนึ่งที่กำลังหมดไฟ ความสัมพันธ์มันเริ่มจากเรื่องเล็กมาก แค่ขอยืมร่มชายหาด แค่ช่วยถือของ แค่ชนกันที่ร้านสะดวกซื้อตอนตีสอง แต่เคมีมันแรงจนคนดูยังรู้สึกได้ว่าซัมเมอร์นี้เจนไม่ได้กลับมาเพื่อพักผ่อน เธอกลับมาเพื่อเจอตัวเองอีกครั้งในเวอร์ชันที่กล้ากว่านี้ แซ่บกว่านี้ และซื่อสัตย์กับความต้องการของตัวเองมากกว่านี้ บอกเลยว่าเรื่องนี้ไม่ใช่หนังรักหวานเลี่ยนริมทะเล แต่มันคือหนังของผู้หญิงที่กำลังทวงคืนหัวใจตัวเอง เจนไม่ได้เป็นสาวน้อยไร้เดียงสาที่รอให้ใครมาสอน เธอเป็นผู้ใหญ่ที่มีงาน มีอดีต มีแผล และมีความปรารถนาที่เก็บไว้นานจนลืมไปแล้วว่าเคยอยากถูกกอดแน่น ๆ แบบไม่ต้องคิดอะไรเลยเป็นยังไง พอมาเจอผู้ชายที่ใช้ชีวิตด้วยสัญชาตญาณ เล่นเซิร์ฟตอนเช้า ปิ้งบาร์บีคิวตอนเย็น ดื่มเบียร์ไปคุยไปโดยไม่เล่นมือถือ ทุกอย่างมันเลยเหมือนโลกคู่ขนานที่ดึงเธอออกจากตารางเอ็กเซลน่าเบื่อ กลางวันทั้งคู่คือเพื่อนร่วมชายหาดที่แซวกันไปมา ช่วยกันขายของ ถ่ายรูปเล่น แต่พอตกกลางคืนที่ระเบียงบ้านไม้เก่า ๆ เสียงจิ้งหรีดกับเสียงคลื่นมันทำให้บทสนทนาเริ่มลึกขึ้น จากเรื่องงาน กลายเป็นเรื่องความฝัน จากความฝัน กลายเป็นเรื่องความเหงา จากความเหงา กลายเป็นสายตาที่มองกันนานกว่าปกติหนึ่งวินาที แล้วหนึ่งวินาทีนั้นแหละที่เปลี่ยนทุกอย่าง หนังเล่าโมเมนต์แบบนี้เก่งมาก ไม่ต้องโป๊เปลือยโจ่งแจ้งก็ทำคนดูใจเต้นได้ แค่ไหล่ชนไหล่ แค่ปลายนิ้วแตะกันตอนส่งกระป๋องเบียร์ แค่นั่งใกล้กันจนได้กลิ่นแดดจากผิวของอีกฝ่าย มันก็เสียวในใจแบบผู้ใหญ่แล้ว แล้วซัมเมอร์มันจะสนุกอย่างเดียวได้ไง ถ้าไม่มีปมให้ปวดใจ! เพราะเจนไม่ได้โสดแบบร้อยเปอร์เซ็นต์ เธอมีแฟนที่โซลที่ยังโทรมาตอนเช้าถามว่ากินข้าวหรือยัง กับมีชีวิตจริงที่ต้องกลับไปเผชิญหลังวันหยุดจบ ส่วนฝั่งหนุ่มข้างบ้านเขาก็มีอดีตของตัวเอง มีเหตุผลที่หนีเมืองใหญ่มาอยู่เงียบ ๆ ที่ทะเล และมีกำแพงบางอย่างที่ไม่ยอมให้ใครเข้าไปง่าย ๆ ทั้งคู่เลยเหมือนเล่นเกมดึงเชือกกันอยู่ตลอดเวลา เข้าหากันที ถอยกันที วันนี้หวานจนเหมือนจะไม่กลับพรุ่งนี้หวานจนเหมือนจะไม่กลับ วันนี้หวานจนเหมือนจะอยู่ด้วยกันทั้งชีวิต พรุ่งนี้กลับทำเหมือนเป็นแค่คนรู้จัก ยิ่งมีเพื่อนสาวของเจนโผล่มาเยี่ยมแล้วทักแรง ๆ ว่า แกจะเอายังไงกับชีวิต จะวิ่งหนีไปถึงเมื่อไหร่ ยิ่งทำให้เจนต้องหันกลับมามองตัวเองว่า ตกลงที่เธอโหยหาคือผู้ชายคนนี้ หรือคือความรู้สึกอิสระที่เขามอบให้กันแน่ หนังค่อย ๆ บีบให้เธอเลือกระหว่างความมั่นคงที่น่าเบื่อแต่ปลอดภัย กับความเร่าร้อนที่ไม่รู้จะอยู่ถึงสิ้นฤดูฝนหรือเปล่า ปมนี้แหละที่โคตรจริง เพราะใครเคยอยู่ในความสัมพันธ์ที่รักก็ไม่สุด เลิกก็ไม่กล้า จะเข้าใจเจนแบบน้ำตาซึมเลย ทีเด็ดของ เจนส์ ซัมเมอร์ คือมันถ่ายฤดูร้อนออกมาสวยจนอยากจองตั๋วไปทะเลเดี๋ยวนั้น แสงแดดตอนห้าโมงเย็นที่สาดเข้าห้องนอนไม้ ผ้าม่านปลิวเบา ๆ ผิวที่ยังชื้นจากน้ำทะเล กลิ่นครีมกันแดดปนกลิ่นเบียร์ ทุกอย่างมันชวนฝันและชวนคิดถึงความรักแบบไม่ต้องวางแผนเยอะ ผู้กำกับเล่าเรื่องความสัมพันธ์ของผู้ใหญ่แบบตรงไปตรงมา ไม่โลกสวย ไม่ตัดสิน เจนอยากใกล้ชิด อยากถูกสัมผัส อยากรู้สึกว่าตัวเองยังน่ามอง ยังมีเสน่ห์ หนังก็กล้าพูดแบบนั้นออกมาตรง ๆ ผ่านสายตา บทสนทนา และฉากใกล้ชิดที่ถ่ายอย่างมีรสนิยม เน้นอารมณ์มากกว่าการโชว์เนื้อหนัง ดูแล้วไม่รู้สึกหยาบ แต่รู้สึกอุ่น ๆ วูบวาบในอกเหมือนแอบมีความลับกับเพื่อนสนิทตอนดึก เคมีพระนางคือดีงาม ฝ่ายหญิงสวยแบบธรรมชาติ ไม่ต้องพยายามก็เซ็กซี่ ฝ่ายชายก็มีเสน่ห์แบบแบดบอยอบอุ่นที่ใครเจอก็หวั่นไหว การแสดงเป็นธรรมชาติเหมือนดูคนคุยกันจริง ๆ ไม่ใช่ท่องบท ใครชอบหนังฟีลค้นหาตัวเองผ่านความรักต่างอากาศแบบผู้ใหญ่ ๆ เรื่องนี้คือคำตอบเลย ดูคนเดียวตอนดึกคือฟินสุด เปิดแอร์เย็น ๆ ห่มผ้าห่ม แล้วปล่อยให้ซัมเมอร์ของเจนพาเราไปติดเกาะหัวใจกับเธอสักคืน รับรองว่าดูจบแล้วจะอยากโทรหาใครสักคนที่เคยทำให้ใจเต้น หรือไม่ก็อยากลุกขึ้นมาจองทริปทะเลเพื่อไปตามหาซัมเมอร์ของตัวเองบ้าง!
