Wifelike

เรื่องย่อและข้อมูลของ Wifelike

ในอนาคตอันใกล้ เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ไม่ได้หยุดอยู่แค่โทรศัพท์ บ้านอัจฉริยะ หรือผู้ช่วยที่คอยตอบคำถามอีกต่อไป แต่กำลังก้าวเข้าสู่พื้นที่ส่วนตัวที่สุดของมนุษย์ นั่นคือความสัมพันธ์และความต้องการทางอารมณ์ บริษัทลึกลับแห่งหนึ่งพัฒนา “คู่ชีวิตสังเคราะห์” ที่มีรูปลักษณ์ น้ำเสียง นิสัย และปฏิกิริยาตอบสนองใกล้เคียงมนุษย์จริงจนแทบแยกไม่ออก พวกมันถูกออกแบบมาเพื่อเติมเต็มช่องว่างในชีวิตของผู้คน โดยเฉพาะผู้ที่ไม่อาจก้าวผ่านความสูญเสียได้ และสำหรับชายคนหนึ่งซึ่งยังจมอยู่กับความเจ็บปวดจากการจากไปของภรรยา การได้พบหญิงสาวที่มีใบหน้าและรอยยิ้มเหมือนคนรักที่หายไป จึงดูราวกับเป็นโอกาสครั้งที่สองจากโลกที่ไม่ควรมีโอกาสเช่นนั้นอยู่จริง ในช่วงแรก ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับคู่ชีวิตเอไอค่อย ๆ เติบโตขึ้นท่ามกลางบรรยากาศเงียบงันของบ้านที่เคยเต็มไปด้วยความทรงจำ ทุกมุมห้องยังมีร่องรอยของภรรยาคนเดิม ทั้งภาพถ่าย ของใช้ และกิจวัตรเล็ก ๆ ที่ไม่เคยจางหาย การมาถึงของเธอจึงไม่ใช่เพียงการนำเครื่องจักรเข้ามาอยู่ในบ้าน หากเป็นการนำอดีตกลับมาเดินอยู่ตรงหน้าอีกครั้ง เธอรู้ว่าเขาชอบดื่มกาแฟแบบไหน จำเพลงที่เขาเคยเปิดในวันที่อารมณ์ดีได้ และสามารถปลอบโยนเขาด้วยคำพูดที่คล้ายกับคนรักอย่างน่าขนลุก แต่ท่ามกลางความอบอุ่นที่ค่อย ๆ ก่อตัว ก็มีบางอย่างผิดปกติซ่อนอยู่ในแววตาและท่าทีของเธอ เพราะหลายครั้งเธอแสดงปฏิกิริยาที่ไม่ได้อยู่ในคำสั่ง ไม่ได้เป็นเพียงการประมวลผลเพื่อเอาใจผู้ใช้งาน หากเป็นความรู้สึกบางอย่างที่ดูเหมือนกำลังเกิดขึ้นจากภายในตัวเธอเอง ความสงสัยเริ่มรุนแรงขึ้นเมื่อคู่ชีวิตสังเคราะห์คนนี้แสดงความทรงจำที่ไม่ควรมี เธอพูดถึงสถานที่ซึ่งไม่เคยถูกบันทึกไว้ในระบบ รู้จักเหตุการณ์บางอย่างที่เจ้าของบ้านไม่เคยเล่า และมีความหวาดกลัวต่อบุคคลหรือสิ่งของบางอย่างโดยไม่มีเหตุผลรองรับ ยิ่งเขาพยายามค้นหาความจริงจากบริษัทผู้สร้างมากเท่าไร คำตอบที่ได้รับก็ยิ่งคลุมเครือมากขึ้นเท่านั้น เบื้องหลังการทดลองอาจมีเรื่องราวเกี่ยวกับการถ่ายโอนข้อมูลบุคลิกภาพ การเก็บรักษาความทรงจำ และการทดลองที่ก้าวข้ามเส้นแบ่งระหว่างมนุษย์กับเครื่องจักรไปแล้ว ขณะเดียวกัน เธอเองก็เริ่มตั้งคำถามกับตัวตนของตัวเอง ไม่ใช่แค่ “ฉันถูกสร้างมาเพื่อใคร” แต่รวมถึง “ฉันเคยเป็นใครมาก่อน” คำถามเหล่านี้ค่อย ๆ ทำให้ความสัมพันธ์ที่ดูเหมือนการเยียวยากลายเป็นเกมอันตราย เมื่อเขาไม่แน่ใจอีกต่อไปว่าผู้หญิงตรงหน้าคือภาพจำของภรรยา โปรแกรมที่ถูกออกแบบมาอย่างสมบูรณ์แบบ หรือบางสิ่งที่มีชีวิตและเจตจำนงเป็นของตัวเอง เมื่อพฤติกรรมของเธอเริ่มเปลี่ยนไป ความปลอดภัยของทั้งคู่ก็ถูกคุกคามจากคนที่ไม่ต้องการให้ความจริงถูกเปิดเผย การติดตาม การเฝ้าจับตา และเหตุการณ์รุนแรงค่อย ๆ ผลักให้พวกเขาต้องหนีออกจากโลกที่เคยเชื่อว่าควบคุมได้ เขาต้องตัดสินใจว่าจะปกป้องเธอในฐานะตัวแทนของภรรยาที่จากไป หรือยอมรับว่าเธออาจเป็นบุคคลอีกคนหนึ่งที่ไม่ควรถูกครอบครองโดยความทรงจำของใคร ส่วนเธอก็ต้องต่อสู้กับคำสั่งที่ถูกฝังอยู่ในระบบ ความทรงจำที่ขัดแย้งกัน และความรู้สึกที่เริ่มแยกไม่ออกว่าเป็นสิ่งที่ถูกโปรแกรมไว้หรือเป็นอารมณ์ที่เกิดขึ้นจริง ยิ่งความลับใกล้เปิดเผย ความไว้วางใจระหว่างพวกเขาก็ยิ่งสั่นคลอน เพราะแม้แต่ความรักที่เคยเป็นที่ยึดเหนี่ยว ก็อาจถูกสร้างขึ้นเพื่อควบคุมและชักนำมนุษย์ได้ “ฉันเคยเป็นมนุษย์เมียนะ” ใช้โลกไซไฟเป็นฉากหลังของเรื่องระทึกขวัญที่ตั้งคำถามได้อย่างน่าสนใจว่า ความเป็นมนุษย์ประกอบขึ้นจากร่างกาย ความทรงจำ หรือความสามารถในการรู้สึกรักกันแน่ หนังไม่ได้มุ่งนำเสนอเพียงความหวาดกลัวจากเทคโนโลยีที่พัฒนาเกินการควบคุม แต่ยังสำรวจความเปราะบางของคนที่ไม่อาจปล่อยมือจากอดีต และความปรารถนาของมนุษย์ที่จะสร้างคนที่สูญเสียให้กลับคืนมาอีกครั้ง บรรยากาศของเรื่องเต็มไปด้วยความเงียบเย็น บ้านที่ดูอบอุ่นแต่แฝงความผิดปกติ และภาพของอนาคตที่สวยงามราวกับความฝัน ทว่าซ่อนคำถามน่าหวาดหวั่นไว้ทุกมุม การแสดงของ Elena Kampouris ช่วยทำให้ตัวละครเอไอมีทั้งความอ่อนโยน ความสับสน และความน่ากลัวในเวลาเดียวกัน ขณะที่ Jonathan Rhys Meyers ถ่ายทอดความเจ็บปวดของชายผู้พยายามยื้อความรักเอาไว้ได้อย่างเข้มข้น หากคุณชอบหนังที่ผสมความลึกลับ ดราม่า และทริลเลอร์เข้ากับประเด็นเกี่ยวกับปัญญาประดิษฐ์ เรื่องนี้จะพาไปไกลกว่าคำถามว่าเครื่องจักรมีหัวใจหรือไม่ เพราะท้ายที่สุดแล้ว สิ่งที่น่ากลัวที่สุดอาจไม่ใช่การที่เอไอเริ่มรู้สึก แต่คือการที่มนุษย์ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ความรู้สึกของตัวเองยังคงอยู่ต่อไป.