เรื่องย่อและข้อมูลของ Curiosa
หยุดไถก่อน! ถ้าคืนนี้อยากดูหนังที่ทั้งแซ่บทั้งมีชั้นเชิงแบบผู้ดีปารีสยุค 1890 ต้องเจอเรื่องนี้เลย คูริโอซา หนังอีโรติกดราม่าจากฝรั่งเศสปี 2019 ที่ไม่ได้มาแค่ขายฉากวาบหวิว แต่มาขายความรู้สึกผิด ความหลงใหล และรักสามเส้าที่ปวดใจจนต้องกัดหมอน! เรื่องมันเริ่มที่ ปิแอร์ ลูอิส กวีหนุ่มไฟแรงพรสวรรค์ล้น เจ้าของคารมคมคายที่สาวทั้งเมืองอยากอยู่ใกล้ เขาไม่ได้แค่เขียนกลอนเก่ง แต่เขาใช้ชีวิตเหมือนบทกวี เดือด ดิบ กล้า และหิวกระหายประสบการณ์ใหม่ตลอดเวลา แล้ววันหนึ่งโชคชะตาก็เหวี่ยง มารี หญิงสาวสวยสง่าฉลาดทันคนมาเจอกันกลางวงสังคมศิลปิน ความสัมพันธ์ของทั้งคู่มันไม่ใช่แค่ปิ๊งกันธรรมดา แต่มันคือเคมีที่ระเบิดตั้งแต่สบตาครั้งแรก คุยกันถูกคอ หัวเราะกันได้ทั้งคืน แถมยังมีความชอบอะไรลึก ๆ เหมือนกันแบบไม่ต้องพูดเยอะก็เข้าใจ เธอคือแรงบันดาลใจที่ทำให้เขาอยากเขียนงานที่ดีที่สุดในชีวิต ส่วนเขาก็คือคนที่ทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองมีชีวิตจริง ๆ ไม่ใช่แค่ตุ๊กตาสวย ๆ ในกรอบสังคมชั้นสูง แต่ชีวิตมันไม่เคยง่ายเหมือนในกลอนไงเพื่อน เพราะปารีสยุคนั้นเรื่องชื่อเสียง เงินทอง และการแต่งงานที่เหมาะสมมันค้ำคอทุกคนอยู่ แล้วเดิมพันของเรื่องนี้ก็ชัดตั้งแต่สิบนาทีแรก ใครจะกล้าพอที่จะซื่อสัตย์กับหัวใจตัวเองในโลกที่ทุกคนใส่หน้ากาก! แล้วพล็อตมันก็พีคตรงนี้แหละ มารีตัดสินใจแต่งงานกับ อองรี เดอ เรนิเยร์ เพื่อนสนิทของปิแอร์เอง เป็นสุภาพบุรุษนักเขียนผู้สุขุม อบอุ่น มั่นคง ตรงข้ามกับปิแอร์แบบคนละขั้ว ถามว่าทำไม? ก็เพราะยุคนั้นผู้หญิงไม่มีทางเลือกเยอะไง การแต่งงานคือความอยู่รอด คือเกราะป้องกันข่าวลือ คืออนาคตที่สังคมยอมรับ ปิแอร์ถึงกับช็อก อกหักแบบคนเมาที่โดนเทกลางวงเหล้า เพื่อนรักกับผู้หญิงที่รักที่สุดดันมาเป็นคู่กันเอง มันเจ็บแบบตะโกนก็ไม่ได้ ได้แต่ยิ้มแห้งแล้วชนแก้วอวยพรทั้งน้ำตา แต่เรื่องมันไม่จบแค่ดราม่าอกหัก เพราะทั้งสามคนยังวนเวียนอยู่ในวงสังคมศิลปะเดียวกัน เจอกันในงานเลี้ยง ในโรงละคร ในห้องสมุดที่มีแต่กลิ่นหนังสือกับความอึดอัดที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า อองรีเองก็ไม่ใช่ตัวร้ายนะ เขารักมารีจริง ดูแลดี ให้เกียรติ อยากสร้างครอบครัวที่อบอุ่น แต่เขาก็สัมผัสได้ว่าภรรยาของเขามีโลกอีกใบที่เขาเข้าไม่ถึง โลกของความปรารถนา ความอยากรู้อยากลอง ความกล้าที่จะตั้งคำถามกับกรอบศีลธรรม ส่วนมารีก็ติดอยู่ตรงกลาง ระหว่างความมั่นคงที่จับต้องได้กับไฟรักที่ดับไม่ลงสักที เธอไม่ได้เป็นนางเอกใส ๆ ที่รอให้ผู้ชายมาช่วย แต่เธอเป็นผู้หญิงที่อยากรู้ว่าตัวเองต้องการอะไรกันแน่ อยากเข้าใจร่างกาย ความรู้สึก และอิสรภาพของตัวเองในยุคที่ผู้หญิงแค่พูดเรื่องพวกนี้ก็โดนมองแรงแล้ว ความสัมพันธ์ของสามคนนี้เลยเหมือนเชือกสามเส้นที่ดึงกันไปมา ยิ่งดึงยิ่งรัด ยิ่งห้ามใจยิ่งฟุ้งซ่าน บรรยากาศในหนังคือปารีสยามค่ำคืนที่สวยจนขนลุก แสงเทียนสลัว ๆ เสียงเปียโนคลอ ผ้าม่านพลิ้ว ๆ กลิ่นน้ำหอมกับหมึกปากกา ทุกอย่างมันเย้ายวนไปหมดโดยไม่ต้องโป๊เปลือยโจ่งแจ้ง แค่สายตาที่มองกันนานเกินไป มือที่เผลอแตะกันใต้โต๊ะอาหาร หรือประโยคแซวกันในวงเหล้าที่แฝงความในใจ คนดูอย่างเรานี่นั่งเกร็งจิกหมอนเลยจ้า! จุดที่ทำให้คูริโอซาแตกต่างจากหนังรักสามเส้าทั่วไปคือมันเอาเรื่องศิลปะภาพถ่ายเข้ามาเป็นตัวจุดไฟ ปิแอร์ในยุคนั้นไม่ได้เป็นแค่กวี แต่เขาหลงใหลในการถ่ายภาพแนวศิลปะที่ท้าทายขนบ เขาชวนเพื่อน ๆ มาร่วมโปรเจกต์ถ่ายภาพที่ต้องการจับความงามของเรือนร่างมนุษย์ในแบบที่เป็นธรรมชาติและซื่อตรง ไม่ใช่ภาพลามก แต่เป็นภาพที่พูดเรื่องอิสรภาพ ความเปราะบาง และความกล้าหาญที่จะเป็นตัวเอง มารีที่แต่แรกเป็นแค่คนดูอยู่ห่าง ๆ กลับรู้สึกเหมือนโดนสะกิดใจอย่างแรง เพราะเธอเห็นว่ากล้องมันไม่ได้จับแค่ร่างกาย แต่มันจับความจริงที่สังคมพยายามซ่อน เธอเริ่มเข้าไปพัวพันกับโปรเจกต์นี้มากขึ้น ทั้งในฐานะนางแบบความคิด ทั้งในฐานะผู้ช่วยจัดแสง ทั้งในฐานะคนที่กล้าตั้งคำถามว่าเส้นแบ่งระหว่างศิลปะกับความปรารถนาอยู่ตรงไหนกันแน่ ตรงนี้แหละที่หนังมันแซ่บแบบมีสมอง เพราะทุกครั้งที่ชัตเตอร์ลั่น มันไม่ใช่แค่การถ่ายรูป แต่มันคือการเปลื้องหน้ากากของทุกคน ปิแอร์ใช้กล้องเป็นข้ออ้างในการเข้าใกล้มารีโดยไม่ผิดผี มารีใช้กล้องเป็นข้ออ้างในการสำรวจตัวเองโดยไม่รู้สึกผิด ส่วนอองรีก็เริ่มระแคะระคายว่าโปรเจกต์ศิลปะที่ว่านี้มันกำลังจะเผาบ้านของเขาให้วอดหรือเปล่า ความหึงหวง ความไว้ใจ ความเป็นเพื่อน และศักดิ์ศรีของลูกผู้ชายมันตีกันมั่วไปหมดในหัวเขา หนังค่อย ๆ บีบอารมณ์เราด้วยฉากเล็ก ๆ ที่โคตรทรงพลัง อย่างฉากที่ทั้งสามคนนั่งกินข้าวด้วยกันแล้วคุยเรื่องกวีนิพนธ์แต่สายตากลับฟ้องว่ามีเรื่องค้างคาในใจ หรือฉากที่มารีแอบอ่านจดหมายเก่าของปิแอร์แล้วยิ้มทั้งน้ำตา หรือฉากที่ปิแอร์เมาแล้วระบายความในใจผ่านบทกลอนจนคนทั้งห้องเงียบกริบ มันเป็นความอีโรติกที่ไม่ต้องถอดเยอะ แต่แค่ดูก็รู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว เพราะหนังเข้าใจว่าบางทีสิ่งที่เร้าใจที่สุดไม่ใช่ร่างกาย แต่คือความลับที่ไม่ได้พูดออกมา! ยิ่งเรื่องเดินไปไกล ความอยากรู้อยากเห็นที่เคยเป็นเรื่องน่ารักมันก็เริ่มกลายเป็นดาบสองคม สมชื่อคูริโอซาที่แปลว่าความอยากรู้อยากเห็นนั่นแหละ เพราะเมื่อคนสามคนเริ่มซื่อสัตย์กับความรู้สึกตัวเองมากขึ้น โลกข้างนอกก็เริ่มใจร้ายมากขึ้นเป็นเงาตามตัว ข่าวลือในวงสังคมชั้นสูงปารีสมันไวกว่าไฟลามทุ่ง ใครไปไหนกับใคร ใครถ่ายรูปอะไรให้ใคร ใครยังรักใครอยู่ ทุกอย่างกลายเป็นเรื่องเม้าท์ในงานเลี้ยงน้ำชาได้หมด มารีต้องเลือกระหว่างการเป็นภรรยาที่สมบูรณ์แบบในสายตาสังคม กับการเป็นผู้หญิงที่กล้าฟังเสียงหัวใจตัวเอง ปิแอร์ต้องเลือกระหว่างมิตรภาพกับเพื่อนสนิท กับการไล่ล่าความรักที่เขาปักใจว่าใช่มาตั้งแต่แรก ส่วนอองรีก็ต้องเลือกระหว่างการทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นเพื่อรักษาทุกอย่างไว้ กับการเผชิญหน้าความจริงแล้วถามออกไปตรง ๆ ว่าในใจเธอมีใครกันแน่ หนังพาเราไปสำรวจคำถามโคตรผู้ใหญ่ว่า ความรักกับความปรารถนามันเป็นเรื่องเดียวกันไหม? เรารักใครสักคนแล้วยังโหยหาอีกคนได้หรือเปล่า? ศิลปะควรมีขอบเขตแค่ไหน? แล้วอิสรภาพของผู้หญิงในยุคที่ทุกอย่างถูกกำหนดโดยผู้ชายมันมีราคาต้องจ่ายแพงแค่ไหน? งานภาพคือสวยตะโกน คอสตูมคือปังทุกชุดตั้งแต่ชุดราตรีลูกไม้ยันสูทผูกโบว์ เสียงดนตรีคือเคลิ้มเหมือนโดนสะกด นักแสดงคือเล่นดีจนลืมหายใจโดยเฉพาะเคมีของคู่พระนางที่แค่ยืนใกล้กันอากาศก็เปลี่ยน ถ้าคุณชอบหนังอารมณ์แบบคนดูแล้วอินจนต้องหยุดคิด ชอบดราม่ารักต้องห้ามที่มีศิลปะเป็นฉากหลัง ชอบความสัมพันธ์ผู้ใหญ่ที่ไม่มีใครดีสุดขั้วหรือเลวสุดใจ มีแต่คนเทา ๆ ที่ทำผิดพลาดเพราะหัวใจ เรื่องนี้คือคำตอบของคืนนี้เลย กดดูเถอะแล้วจะเข้าใจว่าทำไมความอยากรู้ถึงเป็นทั้งพรและคำสาปในเวลาเดียวกัน รับรองว่าดูจบแล้วจะนั่งเหม่อคิดถึงมารีกับปิแอร์ไปอีกหลายคืนโดยไม่รู้ตัว!
