Joseph Braconnier

Within

มันแอบอยู่ในบ้าน

พ่อม่ายลูกติดที่เพิ่งได้เมียใหม่กำลังจะเสียโอกาสสุดท้ายที่จะเป็นครอบครัวอีกครั้งไปต่อหน้าต่อตาใน มันแอบอยู่ในบ้าน หรือ Within หนังระทึกขวัญที่เอาบ้านในฝันมากลายเป็นกับดักหลอนที่สุดในชีวิตเขา คืนนี้ต้องกดดูเพราะมันไม่ใช่แค่หนังผีหลอกตุ้งแช่ แต่มันคือฝันร้ายของทุกคนที่เคยย้ายบ้านหนีอดีต เปิดเรื่องมาโคตรหอมหวาน จอห์นพ่อม่ายยังไม่หายช้ำจากการเสียเมียเก่า หอบลูกสาววัยรุ่นที่ยังแอนตี้แม่เลี้ยงเต็มขั้น กับเมียใหม่อย่างโรซี่ที่พยายามทุ่มสุดตัวเพื่อให้บ้านนี้เป็นบ้านจริง ๆ ย้ายเข้าหมู่บ้านจัดสรรโคตรเพอร์เฟกต์ในอเมริกา สนามหญ้าเขียวกริบ เพื่อนบ้านยิ้มแย้ม ถนนเงียบจนได้ยินเสียงลม ใครเห็นก็ว่าชีวิตใหม่แม่งเริ่มต้นสวยแล้ว แต่ SOS-HD จะบอกให้ว่า ยิ่งเพอร์เฟกต์ยิ่งน่าสงสัย เพราะตั้งแต่คืนแรกที่ขนกล่องเข้าบ้าน บรรยากาศมันก็เริ่มเพี้ยน เสียงกุกกักในผนังตอนตีสาม ประตูที่ล็อกแล้วยังแง้มเอง แอร์เย็นยะเยือกทั้งที่ไม่ได้เปิด ห้องบางห้องที่รู้สึกเหมือนมีคนจ้องกลับมาตลอดเวลา ลูกสาวเริ่มนอนไม่หลับ โรซี่เริ่มรู้สึกเหมือนเป็นคนนอกในบ้านตัวเอง ส่วนพ่อก็ติดอยู่ตรงกลางระหว่างลูกเลือดตัวเองกับเมียที่เขาสัญญาว่าจะดูแลให้ดีกว่าเดิม ประเด็นคือบ้านหลังนี้ไม่ได้หลอกแบบผีโผล่มาตบหน้า แต่มันค่อย ๆ กัดกินความไว้ใจของคนสามคนที่ยังไม่สนิทกันดีอยู่แล้วให้พังทีละนิด ใครชอบหนังบ้านหลอนที่กดประสาทแบบช้า ๆ แต่ชัวร์ เรื่องนี้คือคำตอบของคืนดึก ๆ เปิดไฟสลัว ๆ แล้วปล่อยให้เสียงในบ้านตัวเองหลอนหูเล่น หนังปี 2016 เรื่องนี้เลยยังดูร่วมสมัยมาก พล็อตเข้าใจง่าย ดูแป๊บเดียวติด อยากรู้ว่าในผนังมีอะไร ใต้พื้นมีอะไร และหลังรอยยิ้มของเพื่อนบ้านมีอะไรซ่อนอยู่กันแน่ แล้วเดิมพันมันก็ไต่ขึ้นแบบไม่ให้พักหายใจ จากแค่รู้สึกแปลก ๆ กลายเป็นหลักฐานที่เริ่มปฏิเสธไม่ได้ ของในบ้านย้ายที่เองโดยไม่มีใครแตะ รอยขีดข่วนโผล่ในจุดที่ไม่น่าจะมีคนเข้าไปได้ เสียงฝีเท้าเดินวนอยู่ชั้นล่างทั้งที่ทุกคนอยู่ครบกันชั้นบน ลูกสาวที่ตอนแรกทุกคนคิดว่าแค่ต่อต้านแม่เลี้ยงเลยหาเรื่องเรียกร้องความสนใจ กลับกลายเป็นคนแรกที่จับแพทเทิร์นได้ว่ามันไม่ได้มั่ว มันเหมือนมีใครสักคนรู้ตารางชีวิตของบ้านนี้ดีกว่าคนในบ้านเสียอีก ตื่นกี่โมง อาบน้ำตอนไหน ห้องไหนว่างตอนไหน มันรู้หมด โรซี่จากแม่เลี้ยงสายพยายามเอาใจ เริ่มกลายเป็นนักสืบจำเป็น คอยจด คอยฟัง คอยแอบดู เพราะสัญชาตญาณมันฟ้องว่านี่ไม่ใช่ความเครียดจากการย้ายบ้าน แต่มันคือการถูกจับตามองจริง ๆ ส่วนพ่อก็เริ่มแตกสลายจากข้างใน เขาเลือกบ้านหลังนี้เพราะอยากให้ลูกปลอดภัย อยากให้เมียใหม่สบายใจ อยากลบภาพความสูญเสียครั้งเก่า แต่ยิ่งพยายามควบคุมให้ทุกอย่างปกติ ทุกอย่างยิ่งหลุดมือ ทะเลาะกับลูกก็หนักขึ้น ระแวงเมียก็มากขึ้น ระแวงตัวเองก็มากขึ้น หนังมันฉลาดตรงที่ไม่ปล่อยให้เราถามแค่ผีมีจริงไหม แต่มันยิงคำถามแรงกว่าเดิมว่า ครอบครัวที่ยังไม่ทันเป็นครอบครัวดี จะรอดจากบ้านที่พยายามแยกพวกเขาออกจากกันได้ยังไง ความสัมพันธ์พ่อลูกที่เปราะบาง ความสัมพันธ์แม่เลี้ยงลูกเลี้ยงที่เต็มไปด้วยกำแพงน้ำแข็ง ความรู้สึกผิดของคนที่เคยเสียคนรักไปแล้วกลัวจะเสียอีกครั้ง ทั้งหมดนี้ถูกบ้านหลังนี้ใช้เป็นอาวุธหมด มุมกล้องก็โรคจิตแบบเนียน ๆ พาเราไปจ้องช่องแอร์ ช่องใต้บันได ตู้เสื้อผ้า ทางเดินยาว ๆ ที่กลางวันดูธรรมดาแต่กลางคืนเหมือนปากถ้ำ แสงในบ้านค่อย ๆ หม่นลงโดยไม่รู้ตัว จากบ้านสว่างอบอุ่นกลายเป็นบ้านที่มืดเป็นหย่อม ๆ เหมือนมีเงาตกค้าง ความเงียบก็เหมือนกัน จากเงียบสงบน่าอยู่กลายเป็นเงียบอึดอัดที่ดังกว่าตะโกน คนดูจะเริ่มเช็กบ้านตัวเองโดยไม่รู้ตัว ได้ยินเสียงอะไรแกร๊กนิดเดียวก็สะดุ้งแล้ว นี่แหละเสน่ห์ของหนังระทึกขวัญสายพื้นที่ปิดที่ใช้บ้านทั้งหลังเป็นตัวละครอีกตัว มันหายใจได้ มันจำได้ มันรอได้ พีคกว่านั้นคือหมู่บ้านที่ว่าสมบูรณ์แบบนี่แหละที่น่ากลัวกว่าบ้านอีก เพื่อนบ้านทุกคนไนซ์เกินเบอร์ ยิ้มเหมือนกัน พูดเหมือนกัน รู้เรื่องของครอบครัวใหม่เร็วเกินไป เหมือนมีใครกระจายข่าวตลอดเวลา กฎของหมู่บ้านก็เยอะแบบแปลก ๆ ห้ามนั่นห้ามนี่อ้างความสงบเรียบร้อย แต่จริง ๆ เหมือนไม่อยากให้ใครยุ่งเรื่องของใคร หรือไม่อยากให้ใครเห็นอะไรกันแน่ ยิ่งขุดยิ่งเจอว่าบ้านหลังนี้เคยมีประวัติมาก่อน ไม่ใช่แค่หลังเดียว แต่เหมือนทั้งละแวกพยายามทำเป็นลืม ๆ ไป ทุกครั้งที่โรซี่กับลูกสาวพยายามถามหาความจริงก็จะได้รอยยิ้มกับคำตอบเลี่ยง ๆ กลับมา จนต้องกลับมาตั้งคำถามกันเองในบ้านว่า ตกลงศัตรูอยู่ข้างนอกหรืออยู่ในผนังบ้านเรากันแน่ หนังเลยเล่นสองหน้าโคตรสนุก หน้าหนึ่งคือดราม่าครอบครัวที่โคตรจริง พ่อที่รักทุกคนแต่ปกป้องใครไม่ได้เลย ลูกสาวที่คิดถึงแม่เก่าแต่ก็ไม่อยากทำร้ายพ่อ แม่เลี้ยงที่อยากเป็นคนดีแต่ยิ่งพยายามยิ่งเหมือนผู้ร้ายในสายตาลูกเลี้ยง อีกหน้าหนึ่งคือทริลเลอร์ลุ้นระทึกที่ค่อย ๆ บีบพื้นที่ให้แคบลง จากหมู่บ้านกว้าง ๆ เหลือแค่บ้าน จากบ้านเหลือแค่ชั้นสอง จากชั้นสองเหลือแค่ห้องนอนที่ต้องล็อกประตูแล้วก็ยังไม่รู้สึกปลอดภัย ใครที่เคยดูหนังแนวคนแอบในบ้านแล้วชอบความรู้สึกขนลุกตอนรู้ว่ามันใกล้กว่าที่คิด เรื่องนี้เสิร์ฟให้เต็ม ๆ แบบไม่ต้องมีเลือดสาดให้เวียนหัว เน้นหลอนด้วยไอเดียว่า ที่ที่ควรปลอดภัยที่สุดดันอันตรายที่สุด จะหนีไปไหนก็ไม่ได้เพราะนี่คือบ้านตัวเอง จะบอกใครก็ไม่มีใครเชื่อเพราะหลักฐานมันหายไปเร็วพอ ๆ กับที่มันโผล่มา จะสู้ก็ไม่รู้จะสู้กับอะไรเพราะมันไม่เคยออกมาให้เห็นเต็ม ๆ สักที มันแค่ทิ้งร่องรอยไว้ให้รู้ว่ากูอยู่นี่ กูเห็นพวกมึงทุกคืน แถมจังหวะการเล่าก็เหมาะกับคนดูมือถือดึก ๆ มาก ประโยคสั้น จังหวะถี่ ดูไปไถไปก็ยังตามทัน แต่ถ้าตั้งใจดูจะยิ่งหลอนเพราะรายละเอียดเล็ก ๆ ที่หนังแอบวางไว้ตามขอบเฟรมเยอะมาก เสียงลากของ เสียงเคาะผนังเบา ๆ เสียงเหมือนคนหายใจในท่อแอร์ ดูแบบใส่หูฟังคือขนลุกคูณสอง ใครหาอยู่แบบดูเพลิน ๆ แบบพากย์ไทย ก็ยิ่งดูง่าย ดูรวดเดียวจบได้ในคืนเดียวโดยไม่ต้องพักเบรกเลย สุดท้ายคำถามที่หนังทิ้งไว้แล้วไม่ยอมปล่อยมือเราคือ ถ้าคุณรู้ว่ามีใครอีกคนใช้ชีวิตซ้อนอยู่ในบ้านเดียวกับคุณมาหลายวันแล้วโดยที่คุณไม่รู้เลย คุณจะยังกล้าปิดไฟนอนอีกไหม แล้วถ้าคนคนนั้นไม่ได้แค่อยากแอบดู แต่เขาอยากได้บ้านหลังนี้คืน อยากได้ชีวิตแบบนี้บ้าง อยากแทนที่ใครสักคนในครอบครัวนี้ล่ะ ครอบครัวที่เพิ่งเริ่มจะต่อกันติดจะแตกออกอีกครั้งไหม พ่อจะต้องเลือกระหว่างลูกกับเมียจริง ๆ หรือเปล่า ลูกสาวจะยอมเชื่อแม่เลี้ยงก่อนจะสายเกินไปไหม โรซี่จะพิสูจน์ได้ไหมว่าสิ่งที่เธอรู้สึกไม่ใช่ภาพหลอนของคนเครียดจัด และเพื่อนบ้านยิ้มหวานทั้งซอยรู้เห็นอะไรมาตั้งแต่แรกแต่เลือกจะเงียบทำไม บ้านในฝันที่ซื้อมาด้วยความหวังว่าจะรีเซ็ตชีวิต มันจะกลายเป็นหลุมฝังความหวังนั้นทั้งเป็นเลยหรือยังมีทางรอดเหลืออยู่บ้าง กดเข้ามาพิสูจน์เองเลยว่าเสียงที่คุณได้ยินในบ้านคืนนี้ มันแค่บ้านลั่น หรือมันมีใครหายใจอยู่หลังผนังเดียวกับคุณจริง ๆ