Jean-Louis Costes

20th Century Girl

20 เซนจูรี่ รักนี้ซาบซ่า

โบราอาจกำลังจะเสียทั้งมิตรภาพที่ดีที่สุดและความรู้สึกครั้งแรกของตัวเองไปพร้อมกันใน 20 เซนจูรี่ รักนี้ซาบซ่า หนังชีวิตปนหนังรักโรแมนติกที่พาเราย้อนกลับไปปี 1999 แบบเต็มตัว ทำไมต้องกดดูคืนนี้ เพราะนี่คือเรื่องของเด็กสาวมัธยมปลายธรรมดาคนหนึ่งที่ชีวิตกำลังจะวุ่นวายที่สุดตั้งแต่เกิดมา แค่เพราะรับปากเพื่อนสนิทว่าจะช่วยสืบเรื่องผู้ชายที่เพื่อนแอบชอบ นาโบราเป็นเด็กสาวสายลุย พูดเร็ว คิดเร็ว กล้าแสดงออก เป็นที่พึ่งของเพื่อนมาตลอด ส่วนยอนดู เพื่อนซี้ของเธอ ดันไปตกหลุมรักรุ่นพี่หนุ่มชื่อพุงอุนโฮตั้งแต่แรกเห็นแบบถอนตัวไม่ขึ้น ปัญหาคือยอนดูต้องบินไปผ่าตัดหัวใจที่อเมริกาแล้วทิ้งช่วงเวลามัธยมที่สำคัญที่สุดไป เธอเลยฝากภารกิจสำคัญไว้กับโบราว่า ช่วยดูเขาทีว่าเขาเป็นคนยังไง ชอบอะไร ทำอะไรหลังเลิกเรียน อยู่ชมรมไหน ไปไหนกับใครบ้าง แล้วมาเล่าให้ฟังผ่านอีเมลหน่อย โบรารับปากแบบไม่คิดเยอะ เพราะสำหรับเพื่อนคนนี้เธอทำได้ทุกอย่าง แต่ใครจะคิดว่าภารกิจแอบส่อง แอบจด แอบจำ ที่เริ่มจากความขี้เล่น จะกลายเป็นกับดักหัวใจที่ดิ้นไม่หลุดที่สุดในชีวิตวัยสิบเจ็ดของเธอเอง สำหรับใครที่กำลังหา หนัง ปี 2022 ดูเพลินๆ เรื่องนี้คือคำตอบที่ทั้งหอมหวานทั้งหน่วงแบบพอดี ไม่ต้องเร่ง ไม่ต้องยัดดราม่า แค่บรรยากาศเทปวิดีโอ ร้านเช่าหนัง เพจเจอร์ โทรศัพท์บ้าน และจักรยานหลังเลิกเรียนก็ทำให้ใจละลายแล้ว ยิ่งดูแบบ พากย์ไทย ยิ่งไหลลื่น ดูบนมือถือตอนดึกคือเพลินจนหยุดไม่ได้ เพราะมันเหมือนเปิดลิ้นชักความทรงจำสมัยที่ความรักยังต้องใช้สายตาและความพยายาม ไม่ใช่แค่ปลายนิ้วไถจอ เดิมพันมันเริ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ ตรงที่ยิ่งโบราตั้งใจทำเพื่อเพื่อนมากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งต้องเข้าใกล้โลกของอุนโฮมากขึ้นเท่านั้น จากแค่แอบมองไกลๆ ก็ต้องหาทางเข้าไปอยู่ในชมรมออกอากาศเดียวกับเขา จากแค่จดว่าเขาชอบอะไร ก็ต้องไปนั่งร้านวิดีโอเดียวกับเขา จากแค่ถามว่าเขานิสัยยังไง ก็ต้องทะเลาะกัน หัวเราะด้วยกัน วิ่งหนีฝนด้วยกัน จนจำไม่ได้แล้วว่ากำลังสืบให้ใครกันแน่ อุนโฮไม่ใช่พระเอกสูตรสำเร็จที่หล่อแล้วจบ เขาเป็นเด็กหนุ่มเงียบๆ อบอุ่น ยิ้มยากแต่ยิ้มทีคือโลกสว่าง มีมุมโก๊ะ มุมใจดี มุมที่แคร์เพื่อนแบบไม่พูดเยอะ ยิ่งโบราเห็นมุมพวกนั้น เธอก็ยิ่งต้องรีบเขียนอีเมลไปเล่าให้ยอนดูฟังทั้งที่ใจตัวเองเต้นไม่เป็นส่ำ มันเลยกลายเป็นความรู้สึกผิดซ้อนความหวั่นไหว เธอรักเพื่อนมากนะ อยากให้เพื่อนสมหวังมากนะ แต่ทำไมทุกครั้งที่เขาหัวเราะให้เธอ เธอดันอยากเก็บรอยยิ้มนั้นไว้คนเดียว ความสัมพันธ์สามเส้านี้ไม่ได้มาแบบตบตีแย่งผู้ชาย แต่มาแบบเงียบๆ เจ็บๆ ตามสไตล์เด็กดีที่ไม่กล้าทำร้ายใคร ฝ่ายหนึ่งคือเพื่อนที่ฝากความหวังไว้ทั้งหัวใจจากอีกซีกโลก อีกฝ่ายคือผู้ชายที่เริ่มมองเห็นตัวตนจริงๆ ของเธอ ไม่ใช่แค่ในฐานะนักสืบจำเป็น ส่วนโบราอยู่ตรงกลางระหว่างความภักดีกับเสียงหัวใจตัวเอง แล้วไหนจะเพื่อนในแก๊งอย่างพุงอุนโฮกับเพื่อนหนุ่มอีกคนที่เข้ามาป่วน มาฮา มาช่วยสร้างสีสันให้ชีวิตมัธยมวุ่นกว่าเดิม ทั้งฉากตามสืบสุดเปิ่นที่ต้องปลอมตัว ต้องสะกดรอย ต้องทำเนียนแล้วโป๊ะแตกตลอด ทั้งฉากชมรม ฉากห้องเรียน ฉากทางเดินกลับบ้านที่คุยกันไม่จบ ทั้งฉากทะเลาะกันเพราะเข้าใจผิดแล้วง้อกันแบบเด็กๆ ทุกอย่างมันจริงมาก จริงแบบใครเคยมีเพื่อนสนิทตอนมัธยมจะเข้าใจเลยว่าทำไมแค่เรื่องเล็กๆ ถึงกลายเป็นเรื่องใหญ่ที่สุดในโลกได้ แล้วหนังก็ค่อยๆ พาเราไปไกลกว่าแค่รักสามเส้าในโรงเรียน เพราะแก่นจริงๆ ของ 20th Century Girl คือมิตรภาพกับการเติบโต ปี 1999 คือปีสุดท้ายก่อนโลกจะหมุนเข้าสู่ยุคอินเทอร์เน็ตเต็มตัว เป็นยุคที่ถ้าคิดถึงใครต้องรอโทรศัพท์บ้านว่าง ต้องฝากข้อความเพจเจอร์ ต้องเขียนจดหมาย ต้องอัดเทป ต้องรอคอยแบบไม่มีทางลัด ความรักเลยช้า ละเมียด และต้องใช้ความกล้าเยอะมาก โบราต้องเรียนรู้ว่าความเสียสละเพื่อเพื่อนที่เคยคิดว่าถูกต้องเสมอ อาจไม่ใช่คำตอบถ้ามันต้องโกหกหัวใจตัวเองไปเรื่อยๆ ยอนดูก็ต้องเรียนรู้ว่าความรักทางไกลที่สวยงามในจินตนาการ พอเจอความจริงตรงหน้าจะยังเหมือนเดิมไหม ส่วนอุนโฮก็มีเรื่องราวของตัวเอง มีเหตุผลที่เขาต้องย้ายมา มีบาดแผล มีความฝันที่ไม่ได้พูดออกมาง่ายๆ หนังใช้รายละเอียดเล็กๆ พวกนี้แหละค่อยๆ ต่อเป็นภาพใหญ่ของวัยรุ่นที่กำลังจะโต ทั้งรักครั้งแรก ห่วงใยครั้งแรก การรอคอยครั้งแรก การตัดสินใจเพื่อคนอื่นครั้งแรก โทนช่วงแรกจะสนุก โก๊ะ ฮาแบบเพื่อนเม้าท์กันตอนดึก มีมุกนักสืบจำเป็น มีแก๊งเพื่อนป่วน มีครู มีร้านเช่าวิดีโอที่เป็นเหมือนฐานทัพ แต่พอเรื่องเดินไปไกลขึ้น ความหน่วงจะค่อยๆ ซึมมาแบบไม่รู้ตัว แค่สายตาหลบกัน แค่ประโยคที่พูดไม่จบ แค่ฝนตกตอนกลับบ้าน แค่อีเมลที่พิมพ์แล้วลบ ก็ทำคนดูจุกได้แล้ว งานภาพแสงแดดยามบ่าย ชุดนักเรียนเกาหลียุค 90 ทรงผม เพลงประกอบ และเมืองชองจูที่ดูสงบแต่มีชีวิต ทำให้ทุกฉากเหมือนโปสการ์ดความทรงจำที่เราเคยมีแต่ทำหายไปแล้ว คำถามที่ทิ้งไว้จนอยากกดดูต่อทันทีคือ สุดท้ายแล้วโบราจะเลือกอะไรระหว่างเพื่อนที่เธอสัญญาไว้กับหัวใจที่เธอห้ามไม่ได้ แล้วถ้าความจริงเปิดเผยว่าใครรู้สึกกับใครตั้งแต่เมื่อไหร่ มิตรภาพที่เคยบอกว่าจะอยู่ตลอดไปจะยังเหมือนเดิมได้อยู่ไหม ยิ่งเมื่อเวลาของปี 1999 เริ่มนับถอยหลังสู่สหัสวรรษใหม่ ทุกคนก็รู้ดีว่าชีวิตมัธยมไม่มีวันย้อนกลับมาได้อีก ความทรงจำที่กำลังสร้างกันอยู่ตอนนี้ วันหนึ่งจะกลายเป็นเรื่องที่ต้องเปิดอัลบั้มดูแล้วน้ำตาซึมหรือเปล่า นี่คือหนังที่ไม่ได้ขายแค่ความฟินของพระนาง แต่ขายความรู้สึกคิดถึงเพื่อนเก่า คิดถึงตัวเองในวัยที่กล้ารัก กล้าให้ กล้าเจ็บแบบไม่เผื่อใจ ใครชอบหนังรักวัยรุ่นที่มีน้ำตา มีเสียงหัวเราะ มีจักรยาน มีจดหมาย มีความลับที่บอกใครไม่ได้ เรื่องนี้คือต้องดูให้ได้สักครั้ง แล้วเตรียมใจไว้เลยว่าช่วงครึ่งหลังอารมณ์จะเปลี่ยน จากยิ้มกว้างๆ กลายเป็นก้อนแน่นๆ ในอกแบบไม่ทันตั้งตัว แต่หนังจะเล่าอย่างนุ่มนวล ไม่โหด ไม่กระชาก แค่พาเราเดินไปกับโบราอีกนิด ไปดูว่าเด็กสาวนักสืบจำเป็นคนนี้จะจดบันทึกหัวใจตัวเองหน้าสุดท้ายว่ายังไง แล้วความซาบซ่าของศตวรรษที่ 20 ที่เธอเคยคิดว่าเป็นแค่เรื่องขำๆ จะกลายเป็นเรื่องที่จำไปทั้งชีวิตได้ยังไง