Carter Young

Sicario: Day of the Soldado

ทีมพิฆาตทะลุแดนเดือด 2

แมตต์ เกรเวอร์ กำลังจะเสียเส้นแบ่งสุดท้ายระหว่างหน้าที่กับความโหดร้ายไปใน ทีมพิฆาตทะลุแดนเดือด 2 เมื่อรัฐบาลสั่งให้เขาเปิดสงครามสกปรกกับแก๊งค้ายาแบบไม่ต้องสนกติกา คืนนี้ต้องกดดูเพราะนี่ไม่ใช่แค่หนังบู๊ชายแดนเดือด ๆ แต่มันคือ Sicario: Day of the Soldado หนัง ปี 2018 ที่พาเรากลับไปหายใจในฝุ่นทะเลทรายสหรัฐฯ-เม็กซิโกอีกรอบ แบบดิบกว่าเดิม กดดันกว่าเดิม และเถื่อนกว่าเดิมหลายเท่า เปิดเรื่องมาก็เอาแล้ว เมื่อทางการเชื่อว่าแก๊งค้ายาเริ่มรับจ้างพาคนข้ามแดนจนกลายเป็นภัยความมั่นคงระดับชาติ คำสั่งจากเบื้องบนเลยสั้นและโหดมาก ทำสงครามระหว่างแก๊งให้มันฆ่ากันเองซะ แมตต์ที่รับบทโดย จอช โบรลิน เจ้าหน้าที่สายลุยผู้ไม่เคยกลัววิธีนอกตำราเลยถูกเรียกกลับมาลงสนามทันที พร้อมลาก อเลฮานโดร ที่รับบทโดย เบนิซิโอ เดล โทโร มือสังหารสุดเย็นชาผู้มีแผลในใจเป็นกระสอบ กลับมาร่วมทีมเฉพาะกิจอีกครั้ง แผนของพวกเขาง่ายแต่โคตรอันตราย ลักพาตัวลูกสาวเจ้าพ่อแก๊งหนึ่งไปโยนให้อีกแก๊งเป็นแพะ จุดไฟแค้นให้มันลุกพรึ่บแล้วนั่งดูมันเผากันเอง จังหวะหนังคือบีบช้า ๆ แต่แน่นทุกวินาที ขบวนรถหุ้มเกราะวิ่งฝ่าทะเลทรายเงียบ ๆ วิทยุเงียบ เสียงหายใจยังดัง เหมือนนั่งอยู่ในรถคันเดียวกับพวกเขา ใครชอบหนังแอ็กชัน ระทึกขวัญ อาชญากรรมที่ไม่มีพระเอกขี่ม้าขาว มีแต่คนเทา ๆ ที่ต้องทำงานดำ ๆ เพื่อให้คนอื่นได้นอนหลับสบาย เรื่องนี้คือคำตอบเลย ดูแบบ พากย์ไทย ยิ่งอิน เพราะบทด่ากัน บทขู่กัน มันดิบได้ใจจริง ๆ เดิมพันมันพุ่งพรวดตั้งแต่แผนเริ่มเดินเครื่อง เพราะในโลกนี้ไม่มีอะไรเป็นไปตามแผนเกินสิบนาที ทีมของแมตต์กับอเลฮานโดรต้องแทรกซึมข้ามแดน เล่นละครตบตาทั้งตำรวจเม็กซิโก แก๊งค้ายา และรัฐบาลของตัวเองเอง ตัวประกันเด็กสาวที่ควรจะเป็นแค่หมากตัวหนึ่ง ดันกลายเป็นคนที่มีหัวใจ มีความกลัว มีคำถามที่ทำให้มือปืนอย่างอเลฮานโดรเริ่มลังเล จากนักล่าเลือดเย็นที่เคยฆ่าโดยไม่กะพริบตา เขาดันเห็นเงาอดีตของตัวเองในเด็กคนนี้ ความสัมพันธ์แบบพ่อ-ลูกจำเป็นที่ก่อตัวกลางดงกระสุนเลยกลายเป็นจุดอ่อนที่สุดในภารกิจ แล้วสถานการณ์ก็ยิ่งเละเมื่อเบื้องบนสั่งตัดหางปล่อยวัด สั่งเก็บกวาดทุกอย่างเพื่อปิดข่าว หมายความว่าทั้งพยาน ทั้งหมาก ทั้งคนทำงาน กำลังจะกลายเป็นส่วนเกินที่ต้องถูกกำจัด แมตต์ที่ยึดคำว่าภารกิจมาก่อนเสมอเลยต้องยืนอยู่ตรงกลางระหว่างคำสั่งกับความเป็นคน ส่วนอเลฮานโดรต้องเลือกระหว่างรอดคนเดียวแบบที่เคยทำมาตลอดชีวิต หรือเสี่ยงทุกอย่างเพื่อปกป้องเด็กคนเดียวที่เขาไม่ควรผูกพันด้วย ฉากซุ่มโจมตีกลางทะเลทราย ฉากไล่ล่าในเมืองชายแดน ฉากบุกช่วยตัวประกันที่ยิงกันหูดับตับไหม้ ถูกถ่ายมาแบบสมจริง ไม่สโลว์เท่ ๆ ไม่หลบกระสุนแบบเทพ ๆ มีแต่ฝุ่น เลือด เสียงวิทยุขาด ๆ หาย ๆ และการตัดสินใจในเสี้ยววินาทีที่พลาดคือตาย ความมันเลยไม่ใช่แค่เสียงปืน แต่มันคือความอึดอัดที่เรารู้ว่าทุกคนในจอกำลังเดินบนเส้นด้าย และมีดกำลังจะบาดมือใครสักคน ยิ่งลึกยิ่งดำดิ่ง เพราะหนังเรื่องนี้ไม่ได้ถามว่าใครเป็นคนดีใครเป็นคนเลว แต่มันถามว่าเพื่อชัยชนะ เรายอมสกปรกได้แค่ไหน แมตต์ไม่ใช่วีรบุรุษ เขาเป็นเจ้าหน้าที่รัฐที่เชื่อว่าสันติภาพต้องซื้อด้วยความรุนแรงที่ควบคุมได้ ส่วนอเลฮานโดรก็ไม่ใช่ผู้แก้แค้นสุดเท่ เขาคือคนที่สูญเสียทุกอย่างไปแล้วและเหลือแค่ความแค้นเป็นเชื้อเพลิง เคมีของสองคนนี้คือเดือดสุด เพื่อนร่วมงานที่ไว้ใจกันที่สุดในสนามรบ แต่ก็พร้อมหักกันได้ทุกเมื่อถ้าผลประโยชน์ไม่ตรงกัน บทสนทนาน้อยแต่เฉือนคม สายตาแข็ง ๆ ท่าทีนิ่ง ๆ กลับเล่าเรื่องได้ดังกว่าเสียงระเบิดเสียอีก โทนภาพแห้งแล้ง สีหม่น ท้องฟ้ากว้างแต่กลับรู้สึกอึดอัดเหมือนอยู่ในกรง เสียงดนตรีต่ำ ๆ ครางอยู่ข้างหลังตลอดเวลาบีบให้เราเกร็งโดยไม่รู้ตัว นี่คือหนังที่ทำให้เราเข้าใจเลยว่าทำไมสงครามยาเสพติดมันไม่มีวันจบ เพราะมันไม่ใช่สงครามระหว่างทหารกับโจร แต่มันคือธุรกิจ ความแค้น การเมือง และเงินที่หมุนวนไม่หยุด ฆ่าหัวหนึ่งไป หัวใหม่ก็งอกมาแทน แล้วสุดท้ายเด็กสาวคนนี้จะรอดจากเกมที่ผู้ใหญ่สร้างขึ้นมาได้ไหม แล้วแมตต์กับอเลฮานโดรที่เคยเป็นทั้งนายทั้งเพื่อนทั้งเครื่องมือของกันและกัน จะยังกล้าหันหลังให้กันอยู่ไหมเมื่อคำสั่งสุดท้ายคือให้ทิ้งทุกอย่างแล้วถอนตัว ใครจะเป็นคนที่ยิงก่อน ใครจะเป็นคนที่ยอมเปื้อนมือเพื่อให้งานจบ และราคาของความสงบที่รัฐบาลอยากได้ มันต้องจ่ายด้วยชีวิตของใครบ้าง ถ้าอยากรู้ว่าความเทาแบบสุดทางมันหน้าตาเป็นยังไง ต้องลองดำดิ่งไปกับขบวนรถคันนี้เองสักรอบ แล้วจะรู้ว่าบางครั้งเส้นพรมแดนที่น่ากลัวที่สุด ไม่ได้อยู่บนแผนที่ แต่อยู่ในใจคนถือปืนนี่แหละ