Ben Knight

The Forbidden Legend: Sex & Chopsticks

จินผิงเหมย

ถ้าคิดว่าหนังอีโรติกคือการเปิดฉากแล้วจบในห้องนอน 金瓶梅 ฉบับปี 2008 จะทำให้ต้องคิดใหม่หมด เพราะงานชิ้นนี้ไม่ได้ขายแค่ความร้อนแรง มันหยิบเอา "ความอยาก" มาใช้เป็นเครื่องยนต์ขับเรื่องทั้งเรื่อง ทั้งเงิน ทั้งอำนาจ ทั้งความหึง และความทะเยอทะยานของคนที่พร้อมจะเหยียบใครก็ได้เพื่อให้ตัวเองได้ในสิ่งที่ต้องการ เรื่องเปิดขึ้นในเมืองชิงเหอ ยุคราชวงศ์ซ่ง ที่ซึ่งกลิ่นกำยำของตลาดค้าขายปะทะกับกลิ่นกำยำอีกแบบที่อยู่ในเรือนหลังบ้าน และศูนย์กลางของทุกอย่างคือ ซีเหมินชิ่ง ชายหนุ่มผู้มั่งคั่งจากกิจการร้านยา เขามีทั้งทรัพย์ มีทั้งเส้นสาย และมีทั้งความมั่นใจแบบคนที่เชื่อว่าทุกอย่างในเมืองนี้มีราคาที่จ่ายได้ ความสัมพันธ์แรกที่จุดชนวนเรื่องคือความสัมพันธ์ลับ ๆ ระหว่างเขากับพานจินเหลียน ภรรยาของอู่ต้าหลาง พ่อค้าขนมเล็ก ๆ ที่เงียบจนแทบไม่มีใครเหลียวแล แต่ความสัมพันธ์นั้นไม่เคยเป็นแค่เรื่องของสองคน เพราะเหนือหัวของทั้งคู่มีเงาของอู่ซง พี่ชายของอู่ต้าหลาง ผู้มีฝีมือและมีศักดิ์ศรีพอจะทำให้คนที่ล่วงเกินครอบครัวต้องคิดหนัก นี่คือความตึงที่หนังปูไว้ตั้งแต่ต้น ไม่ใช่การขู่ แต่เป็นการแขวนดาบไว้เหนือโต๊ะกินข้าวของทุกคนในเรื่อง แล้วปล่อยให้ผู้ชมลุ้นไปตลอดว่าเมื่อไหร่เชือกจะขาด ชื่อเรื่องมาจากชื่อของผู้หญิงสามคน และนั่นคือหัวใจที่ทำให้หนังเรื่องนี้ไม่ใช่แค่หนังอีโรติกทั่วไป พานจินเหลียนคือความปรารถนาที่ไม่รู้จักพอ หล่อนฉลาด เจ้าเล่ห์ และรู้ดีว่าความสวยของตัวเองมีค่ามากแค่ไหนในสังคมที่ผู้หญิงไม่มีทางเลือกมากนัก หลี่ผิงเออร์คือความมั่งคั่งที่มาพร้อมความเหงา หล่อนเป็นแม่ม่ายที่มีทรัพย์ในมือ และการที่หล่อนเลือกจะเดินเข้ามาอยู่ในชีวิตของซีเหมินชิ่งก็ไม่ใช่แค่เรื่องของหัวใจ แต่เป็นการต่อรองอำนาจระหว่างคนสองคนที่ต่างก็รู้ราคาของกันและกัน ส่วนผางชุนเหมย สาวใช้ที่ฉลาดเกินกว่าฐานะของตัวเอง คือภาพของความทะเยอทะยานที่ค่อย ๆ ถูกเลี้ยงจนโตในบ้านหลังนี้ ทั้งสามคนอยู่ร่วมชายคาเดียวกันในความหมายหนึ่ง และการอยู่ร่วมกันแบบนั้นทำให้เรือนของซีเหมินชิ่งกลายเป็นสนามรบที่ไม่มีวันสงบ ลำดับชั้นของภรรยาและอนุ การช่วงชิงความโปรดปราน การนินทา การจัดฉากใส่กัน และรอยยิ้มที่ซ่อนคมมีด ทุกอย่างถูกวางไว้อย่างเป็นระบบจนคนดูรู้สึกได้ว่าความร้อนแรงในเรื่องนี้ไม่ได้มาจากเตียงเพียงอย่างเดียว แต่มาจากความหึงหวงที่ระอุอยู่ทุกมุมบ้าน สิ่งที่ทำให้ฉบับปี 2008 น่าสนใจคือการเล่าเรื่องแบบ "หนังพีเรียดที่มีเนื้อเรื่องจริงจัง" มากกว่าจะเป็นฉากต่อฉากที่ไร้เหตุผล งานภาพเน้นสีสันของผ้าไหม เครื่องประดับ และแสงไฟในเรือนแบบจีนโบราณ บรรยากาศอบอ้าวและมืดนวลเหมือนบ่ายแก่ ๆ ที่ไม่มีลม ตัวละครทุกตัวเป็นผู้ใหญ่ที่รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไร และเลือกจะทำอยู่ดี ความใคร่ในเรื่องนี้จึงถูกใช้เป็นภาษาของอำนาจ เป็นเครื่องมือที่ใช้ผูกมัดคนอื่น เป็นรางวัลที่แจกให้คนที่เชื่อฟัง และเป็นกับดักที่รอคนที่เผลอ เมื่อใครได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ เขาก็ต้องมีอะไรให้แลก แต่ละคนในเรื่องแพ้ไม่เหมือนกัน บางคนแพ้เพราะโลภ บางคนแพ้เพราะรัก บางคนแพ้เพราะเชื่อว่าตัวเองฉลาดกว่าคนอื่น ซึ่งเป็นความผิดพลาดที่แพงที่สุดในบ้านหลังนั้น หนังยังแบ่งการเล่าเป็นสองภาคต่อเนื่องกัน เพื่อให้เรื่องได้ค่อย ๆ ดำเนินไปอย่างมีจังหวะ ทั้งการค่อย ๆ ยกระดับอำนาจของซีเหมินชิ่ง การเข้ามาของคนใหม่ ๆ ในบ้าน และการก่อตัวของความขัดแย้งที่ทุกฝ่ายต่างรู้ว่ากำลังจะระเบิด แต่ไม่มีใครหยุดเดิน สำหรับคนที่ชอบแนวพีเรียดดราม่าจีนที่มีกลิ่นของการเมืองในบ้าน เรื่องนี้ให้ทั้งความบันเทิงและความหน่วงในคราวเดียวกัน มันเป็นงานอีโรติกที่เนื้อเรื่องเดินได้เองโดยไม่ต้องพึ่งฉากเร้าใจบ่อย ๆ และเหมาะกับผู้ชมวัยผู้ใหญ่ที่มองความสัมพันธ์ซับซ้อนได้โดยไม่ตัดสินตัวละครลัด แต่ต้องเตือนตรง ๆ ว่าภาพยนตร์ชุดนี้จัดอยู่ในเรตผู้ใหญ่ มีทั้งฉากที่เปิดเผย และประเด็นมืดอย่างการหลอกใช้ ความริษยา และการเอาคนอื่นเป็นเครื่องมือ ซึ่งล้วนเป็นส่วนหนึ่งของการเล่าเรื่อง ไม่ใช่ของแถม และแม้จะดึงมาจากนวนิยายชื่อดังที่หลายคนรู้จุดจบกันอยู่แล้ว ฉบับหนังก็ยังเลือกเล่าจุดนั้นในแบบของตัวเอง ใครที่ยังไม่เคยดูก็ไม่ควรไปอ่านสปอยล์ก่อน เพราะครึ่งหนึ่งของอรรถรสคือการได้นั่งดูว่าคนที่ฉลาดที่สุดในห้อง จะเป็นคนแรกที่พลาดหรือคนสุดท้ายที่รอด และเมื่อเรื่องดำเนินไปจนถึงจุดที่ทุกคนต้องจ่ายบิลของสิ่งที่ตัวเองเลือก 金瓶梅 ปี 2008 จะพิสูจน์ให้เห็นว่าหนังอีโรติกที่ดี ไม่ได้วัดกันที่ความร้อนของฉาก แต่วัดกันที่ความเย็นของความรู้สึกหลังจากที่เรื่องจบลง