森崎博之

The Unborn Child

ศพเด็ก 2002

ตรัย นักข่าวอาชญากรรมที่เจอศพมาแล้วนับไม่ถ้วน กำลังจะเสียครอบครัวอบอุ่นของตัวเองไปทั้งเป็นโดยไม่รู้ตัว ใน ศพเด็ก 2002 หนังผีไทยที่ไม่ได้มาแค่หลอกให้สะดุ้ง แต่มาเพื่อทวงถามแทนวิญญาณเด็กนับพันที่ยังไปไหนไม่ได้! ชีวิตของตรัยที่รับบทโดย สมชาย เข็มกลัด ดูเหมือนจะลงตัวทุกอย่าง เขามีภรรยาอย่างพิม รับบทโดย พิชญ์นาฏ สาขากร อาจารย์ประจำโรงเรียนมัธยมที่ใจดีกับเด็กทุกคน และมีลูกสาวตัวน้อยอย่างใยไหม รับบทโดย ด.ญ.ชินารดี อนุพงษ์ภิชาติ ที่เป็นทั้งแก้วตาดวงใจและความหวังของบ้าน บ้านหลังเล็ก ๆ หลังนี้เคยเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะตอนเช้า กลิ่นกับข้าวตอนเย็น และการวางแผนอนาคตของลูกแบบที่พ่อแม่ทุกคนทำกัน แต่ทำไมต้องกดดูคืนนี้ คำตอบสั้น ๆ เลยคือ เพราะความสุขนั้นกำลังร้าวจากข้างในโดยไม่มีสัญญาณเตือน คืนหนึ่งเริ่มมีเรื่องแปลก ๆ เกิดขึ้นในบ้าน เสียงเด็กแว่วมาตอนดึกทั้งที่ใยไหมหลับไปแล้ว เงาเล็ก ๆ ที่หางตา ความฝันที่เหมือนจริงจนสะดุ้งตื่นพร้อมเหงื่อท่วมตัว ตรัยที่เคยทำข่าวฆาตกรรมโหด ๆ มาเยอะ กลับเริ่มรู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกจ้องมองจากอะไรบางอย่างที่มองไม่เห็น ส่วนพิมก็เริ่มรู้สึกว่าบรรยากาศที่โรงเรียนเปลี่ยนไป มันเย็นเยียบกว่าปกติ ทั้งที่แดดยังส่องเหมือนเดิม นี่คือหนัง ปี 2011 ที่หยิบเอาความกลัวที่ใกล้ตัวที่สุดอย่างบ้านและโรงเรียน มาทำให้กลายเป็นพื้นที่หลอนที่สุด แล้วโยนคำถามแรง ๆ ใส่หน้าคนดูตั้งแต่ต้นว่า ถ้าวันหนึ่งเสียงหัวเราะของเด็กกลายเป็นเสียงร้องไห้พร้อมกันนับพันเสียง คุณจะยังกล้านอนฟังอยู่ไหม เรื่องมันเดือดขึ้นอีกขั้นเมื่อเส้นเรื่องของครอบครัวตรัยไปตัดกับเส้นเรื่องของเด็กนักเรียนสองคน เบล รับบทโดย กานต์ธิดา ชา และ บอม รับบทโดย พีรวิชญ์ บุนนาค สองวัยรุ่นที่เป็นลูกศิษย์ของพิม อยู่ ๆ เบลก็ตั้งท้องขึ้นมาแบบไม่ทันตั้งตัว ความกลัว ความสับสน ความอาย มันถาโถมมาพร้อมกันจนเด็กสองคนคิดอะไรไม่ออก พิมในฐานะครูประจำชั้นเลยต้องยื่นมือเข้าไปช่วยด้วยความเป็นห่วงล้วน ๆ เธออยากประคองเด็กไม่ให้หลุดจากเส้นทางเรียน อยากให้คำปรึกษาแบบผู้ใหญ่ที่ไว้ใจได้ แต่การก้าวเข้าไปในครั้งนั้นแหละที่พาทุกคนดำดิ่งลงไปเจอเรื่องน่าสะพรึงกลัวกว่าที่คิด เพราะยิ่งพิมพยายามหาทางออกให้เบลกับบอม ยิ่งเหมือนมีประตูบานหนึ่งเปิดออกไปสู่ความจริงบางอย่างที่มืดกว่ามาก ความฝันของพิมเริ่มน่ากลัวขึ้น เสียงกระซิบในโรงเรียนเริ่มชัดขึ้น ทางเดินว่าง ๆ ตอนเลิกเรียนเริ่มรู้สึกเหมือนมีเด็กเดินตามเป็นฝูง ส่วนที่บ้านของตรัยกับพิม ใยไหมลูกสาวตัวน้อยก็เริ่มมีอาการแปลก ๆ พูดถึงเพื่อนที่พ่อแม่มองไม่เห็น หัวเราะคนเดียวตอนกลางคืน ร้องไห้โดยไม่มีสาเหตุ ตรัยพยายามใช้สัญชาตญาณนักข่าวสืบหาความเชื่อมโยง ว่าทำไมข่าวอาชญากรรมที่เขาตามอยู่ ทำไมคลินิกเถื่อนบางแห่ง ทำไมเรื่องเล่าในโรงเรียน มันถึงวนกลับมาที่จุดเดียวกันคือเด็กที่ไม่มีโอกาสได้เกิด ได้โต ได้เรียกพ่อแม่สักครั้ง วิญญาณเด็กนับพันในเรื่องนี้ไม่ใช่ผีเด็กน่ารักที่โผล่มาแฮ่แล้วหายไปนะ แต่คือมวลความโกรธ ความเสียใจ และคำถามค้างคาที่สะสมมานาน พวกเธอโกรธที่ถูกทิ้ง โกรธที่ไม่มีใครรับฟัง โกรธที่ชีวิตถูกตัดสินโดยการตัดสินใจของคนเป็น หนังค่อย ๆ บีบจากดราม่าครอบครัวให้กลายเป็นความระทึกขวัญเต็มรูปแบบ จากห้องเรียนที่เคยสว่างกลายเป็นห้องที่ต้องมองซ้ายมองขวาก่อนเข้า จากบ้านที่เคยอุ่นกลายเป็นที่ที่แค่ได้ยินเสียงฝีเท้าเล็ก ๆ ก็ขนลุกทั้งตัว และยิ่งสองเส้นเรื่องของพ่อแม่ลูกหนึ่งครอบครัวกับเด็กวัยรุ่นสองคนค่อย ๆ บรรจบกัน คนดูก็จะยิ่งเห็นชัดว่าไม่มีใครยืนอยู่นอกวงนี้ได้เลย ทุกการกระทำมีราคาต้องจ่ายจริง ๆ บรรยากาศของหนังคือของดีแบบหนังผีไทยยุคพีค ๆ เลย โทนภาพมืดหม่น ทางเดินโรงเรียนตอนกลางคืนเงียบจนได้ยินเสียงหัวใจตัวเอง เสียงร้องไห้ เสียงหัวเราะ เสียงเรียกชื่อเบา ๆ ที่ลอยมาโดยไม่เห็นตัว หนังไม่ต้องปล่อยผีออกมาเยอะ แต่ความรู้สึกว่าถูกจ้องอยู่ตลอดเวลาไม่เคยหายไปสักวินาที จังหวะการเล่าเริ่มจากชีวิตประจำวันที่สงบมาก ทั้งฉากกินข้าวพร้อมหน้า ฉากสอนหนังสือ ฉากตรัยออกไปทำข่าว แล้วค่อย ๆ แทรกความผิดปกติเล็ก ๆ เข้ามาทีละนิด เหมือนน้ำซึมเข้ากำแพง ก่อนจะเร่งให้ตึงเครียดขึ้นเมื่อพิมกับตรัยเริ่มต่อจิ๊กซอว์ได้ว่าเรื่องของเบลกับบอมไม่ใช่เรื่องบังเอิญของเด็กพลาดพลั้งธรรมดา แต่มันโยงไปถึงบ่วงกรรมก้อนใหญ่ที่มีคนเป็นจำนวนมากเข้าไปพัวพัน ความน่ากลัวที่สุดเลยไม่ใช่ตุ้งแช่ แต่คือความรู้สึกผิดที่กัดกินใจ ทั้งความรู้สึกผิดของพ่อแม่ที่กลัวจะปกป้องลูกไม่ได้ ความรู้สึกผิดของครูที่ช่วยเด็กได้ไม่ทัน และความรู้สึกผิดของเด็กที่ตัดสินใจพลาดแล้วถอยกลับไม่ได้ หนังตั้งคำถามแรงแต่เล่าอย่างมีรสนิยม ไม่ขายความสยดสยองโจ่งแจ้ง แต่ใช้ความเศร้าและความอึดอัดทำให้คนดูจมลงไปเรื่อย ๆ ใครที่ชอบดูแบบ พากย์ไทย เสียงชัด ๆ ดูบนมือถือตอนดึก ๆ เรื่องนี้คือตอบโจทย์มาก เพราะเสียงกระซิบ เสียงร้องไห้ในความเงียบ มันหลอนผ่านหูฟังแบบสุด ๆ ดูไปกำหมอนไปแบบไม่รู้ตัว แล้วบทสรุปของทุกชีวิตจะไปจบที่ตรงไหน เมื่อตรัยต้องเลือกระหว่างสัญชาตญาณนักข่าวที่อยากขุดความจริงกับสัญชาตญาณพ่อที่อยากกันลูกสาวออกจากเรื่องนี้ให้ไกลที่สุด เมื่อพิมต้องยืนอยู่ตรงกลางระหว่างความเมตตาของครูกับความจริงอันโหดร้ายที่เธอเพิ่งมองเห็น และเมื่อเบลกับบอมต้องเผชิญหน้ากับผลของการตัดสินใจครั้งใหญ่เกินวัย โดยมีเสียงของเด็กนับพันกระซิบอยู่ข้างหูตลอดเวลาว่าถึงตาเธอแล้ว คืนนี้ครอบครัวเล็ก ๆ ครอบครัวนี้จะยังกอดกันครบสามคนพ่อแม่ลูกได้อยู่ไหม หรือจะต้องมีใครสักคนถูกดึงเข้าไปชดใช้แทนในความมืดนั้น กดดูให้รู้กันไปเลยว่าเสียงสุดท้ายที่คุณจะได้ยิน คือเสียงหัวเราะของใยไหม หรือเสียงร้องไห้ของเด็กอีกนับพันที่รออยู่!