木口亜矢

The Woman With The Mont Blanc

สาวมงบลังค์ เปียกชุ่มด้วยไฟเสน่หา

หยุดไถก่อน! ถ้าคืนนี้เธอเหงาจนต้องกอดหมอนข้างแน่น ๆ เรื่องนี้คือคำตอบที่แซ่บกว่าบะหมี่รอบดึกสิบเท่า! เธอคือสาวสวยวัยสามสิบต้น ๆ ที่ใครเห็นก็ต้องเหลียวหลัง ชีวิตดูเพอร์เฟกต์เหมือนขนมมงบลังค์ร้านดัง หวาน มัน เนียน ละมุน แต่ใครจะรู้ว่าข้างในมันกลวงโบ๋ยิ่งกว่าขนมลืมไส้ สามีของเธอเป็นคนดี ทำงานเก่ง กลับบ้านตรงเวลา แต่ความดีนั้นมันเย็นชืดเหมือนข้าวค้างคืนในตู้เย็น เวลาอยู่บนเตียงเดียวกันเขากลับหันหลังให้เหมือนเธอเป็นแค่เฟอร์นิเจอร์ชิ้นหนึ่งในห้อง เขานอนกรน เธอนอนกลืนน้ำตา ความเหงาแบบผู้ใหญ่มันไม่ตะโกนโวยวาย แต่มันค่อย ๆ กัดกินหัวใจทีละนิด ทีละนิด จนเธอเริ่มถามตัวเองในกระจกทุกเช้าว่า ฉันยังเป็นผู้หญิงอยู่ไหม ยังมีใครมองฉันด้วยสายตาหิวกระหายอยู่บ้างไหม แล้ววันหนึ่งโชคชะตาก็แกล้งให้เธอต้องกลับไปเจอร้านกาแฟเก่า ๆ ที่เคยมีความทรงจำวัยสาว ที่นั่นเธอเจอเขา ชายหนุ่มรุ่นน้องเจ้าของร้านที่ยิ้มเก่ง มือชงกาแฟนิ่ง แต่สายตาซนยิ่งกว่าลูกแมวหิวปลาทู เขาเรียกเธอว่าคุณพี่ด้วยเสียงนุ่ม ๆ แค่คำเดียวหัวใจเธอก็เต้นเหมือนจะหลุดออกมาจากอก ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เริ่มจากแค่ลูกค้ากับเจ้าของร้าน คุยกันเรื่องขนม เรื่องฝนตก เรื่องเหงา ๆ ในชีวิต แต่สายตาที่มองกันมันเริ่มอยู่นานกว่าปกติ รอยยิ้มเริ่มมีความหมาย มือที่ยื่นแก้วกาแฟให้กันเริ่มสัมผัสกันนานกว่าที่ควรจะเป็น เธอรู้ว่ามันผิด เธอพยายามเบรกตัวเองด้วยการกลับบ้านเร็วขึ้น พยายามชวนสามีมาคุยกันดี ๆ พยายามทำตัวเป็นภรรยาที่ดี แต่ยิ่งพยายามไฟในตัวกลับยิ่งลุกโชน เธอเหมือนภูเขาไฟที่หลับมานานแล้วกำลังจะปะทุ ใครจะห้ามไหว! แล้วเกมยั่วแบบผู้ใหญ่ก็เริ่มขึ้นจริง ๆ จัง ๆ แบบไม่มีใครยอมใคร! ฝ่ายน้องชายเจ้าของร้านเขาไม่ได้รุกแบบหมาป่าหื่น ๆ แต่เขามาแบบสุภาพบุรุษสายละมุน จำได้ว่าเธอชอบหวานน้อย จำได้ว่าเธอแพ้แอร์เย็น ๆ เขาหาผ้าห่มมาคลุมไหล่ให้ตอนเธอหนาว เขาส่งข้อความมาถามว่าถึงบ้านหรือยัง แค่ความใส่ใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ผัวเธอไม่เคยทำให้มานานหลายปี มันก็ทำให้น้ำตาของเธอแทบไหลออกมาแล้ว ความใกล้ชิดค่อย ๆ ขยับจากโต๊ะกาแฟไปสู่หลังร้านแคบ ๆ ที่เต็มไปด้วยกลิ่นเมล็ดกาแฟคั่ว จากบทสนทนาตอนกลางวันไปสู่แชตตอนตีสองที่พิมพ์แล้วลบ ลบแล้วพิมพ์ เพราะหัวใจมันเต้นแรงจนนิ้วสั่น เธอสวยขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เริ่มแต่งหน้า เริ่มใส่น้ำหอม เริ่มใส่ชุดที่รัดรูปจนเพื่อนทักว่าไปทำอะไรมา เธอยิ้มเขิน ๆ แล้วตอบว่าเปล่า แค่พักผ่อนเพียงพอ แต่จริง ๆ แล้วเธอรู้ดีว่าผู้หญิงจะสวยที่สุดตอนที่มีคนมองเธอด้วยความปรารถนา ตอนที่มีคนทำให้เธอรู้สึกว่าเธอยังมีค่า ยังเซ็กซี่ ยังน่าหลงใหล ด้านสามีก็เริ่มรู้สึกว่าบรรยากาศในบ้านมันเปลี่ยนไป เมียที่เคยนอนหันหลังให้เงียบ ๆ ตอนนี้กลับหันมามองเขาด้วยสายตาตัดพ้อและท้าทาย เขาพยายามจะซ่อมความสัมพันธ์ด้วยการซื้อของขวัญ พาไปกินข้าวนอกบ้าน แต่แผลที่ปล่อยไว้นานมันไม่ได้หายด้วยกระเป๋าใบเดียวหรือดินเนอร์มื้อเดียว ความตึงเครียดในบ้านยิ่งทำให้เธอวิ่งเข้าหาร้านกาแฟร้านนั้นบ่อยขึ้น ทุกครั้งที่ประตูกระดิ่งดัง เขาจะเงยหน้ามายิ้มให้เธอเหมือนโลกร้อนขึ้นสิบองศา ความลับของทั้งคู่ยิ่งเยอะ ความตื่นเต้นก็ยิ่งพุ่ง เธอต้องโกหก ต้องลบแชต ต้องลบรอยยิ้มก่อนเข้าบ้าน ชีวิต double แบบนี้มันเหนื่อย แต่มันก็เสพติดยิ่งกว่าคาเฟอีนสามช็อต! พายุอารมณ์ลูกใหญ่กำลังก่อตัวและไม่มีใครหนีพ้น! เธอติดอยู่ตรงกลางระหว่างความถูกต้องกับความสุข ระหว่างผู้ชายสองคนที่ต่างก็มีเหตุผลของตัวเอง สามีที่ไม่ใช่คนเลว แต่เป็นคนเฉื่อยชาในความรัก เขารักเธอแบบเพื่อนร่วมห้อง ไม่ใช่แบบคนรัก เขาคิดว่าแค่ไม่นอกใจ ทำงานหาเงินก็พอแล้ว แต่เขาลืมไปว่าผู้หญิงต้องการมากกว่านั้น ต้องการอ้อมกอด ต้องการคำหวาน ต้องการสัมผัสที่บอกว่าเธอยังเป็นที่ต้องการ ส่วนรุ่นน้องร้านกาแฟเขาก็ไม่ใช่เด็กไร้เดียงสา เขารู้ว่าเธออมีเจ้าของแล้ว เขารู้ว่าไฟที่เขาจุดมันอาจจะเผาบ้านของเธอทั้งหลัง แต่เขาก็ห้ามใจตัวเองไม่ได้เหมือนกัน เพราะเธอคือผู้หญิงในฝันที่ทั้งสวย ทั้งเหงา ทั้งมีเสน่ห์แบบผู้ใหญ่ที่เด็กสาวที่ไหนก็สู้ไม่ได้ ทุกครั้งที่อยู่กันสองต่อสอง อากาศมันจะหนาแน่นจนหายใจไม่ออก สายตาของเขาจ้องมาที่ริมฝีปากของเธอเหมือนจะกลืนกิน ลมหายใจของเธอเริ่มติดขัด มือไม้เริ่มอยู่ไม่สุข ความปรารถนาที่อัดอั้นมานานหลายปีมันกำลังจะทะลักเหมือนเขื่อนแตก เธอต้องตัดสินใจว่าจะปล่อยให้ตัวเองเปียกชุ่มไปกับไฟเสน่หาครั้งนี้จนสุดทาง หรือจะดึงเบรกมือกลับไปเป็นภรรยาที่ดีเหมือนเดิม เธอจะกล้าทิ้งความมั่นคงเพื่อความเร่าร้อนชั่วข้ามคืนไหม หรือเธอจะหาทางประคองทั้งสองโลกไว้ด้วยกันโดยไม่ให้ใครรู้ เรื่องนี้มันไม่มีคำตอบง่าย ๆ เพราะความรักของผู้ใหญ่มันซับซ้อนกว่าซีรีส์เกาหลีสิบเท่า! บอกเลยว่าเรื่องนี้ไม่ใช่หนังโป๊ขายฉากอย่างเดียว แต่มันคือหนังดราม่าผู้ใหญ่ที่ตีแสกหน้าคนมีคู่ทุกคน! ภาพสวย มู้ดดี เพลงประกอบเหงา ๆ เคล้ากลิ่นกาแฟหอม ๆ นักแสดงหญิงคือนัมเบอร์วันเรื่องการแสดงออกทางสายตา แค่มองก็รู้ว่าข้างในกำลังร้องไห้หรือกำลังร้อนรุ่ม เธอถ่ายทอดความเหงาของผู้หญิงวัยสามสิบได้โคตรจริง จนคนดูอย่างเราอยากจะเอื้อมมือเข้าไปกอดแล้วบอกว่าเข้าใจเลย ส่วนหนุ่มรุ่นน้องก็งานดีทั้งหน้า ทั้งหุ่น ทั้งสายตาเจ้าเล่ห์ ดูแล้วเขินจนต้องเอาหมอนปิดหน้า หนังค่อย ๆ บิ้วอารมณ์ทีละนิด ไม่รีบ ไม่ยัดเยียด แต่ยั่วให้เราลุ้นจนตัวเกร็งว่าสองคนนี้จะเลยเส้นนั้นไหม แล้วถ้าเลยไปแล้วชีวิตจะเป็นยังไงต่อ ใครที่เคยแอบรู้สึกว่าชีวิตคู่มันจืดชืด ใครที่เคยหวั่นไหวกับคนอื่นทั้ง ๆ ที่มีแฟนอยู่แล้ว เรื่องนี้จะแทงใจดำแบบจุก ๆ จนต้องกดหยุดแล้วถอนหายใจยาว ๆ คืนนี้ถ้าแอร์เย็น ๆ ผ้าห่มอุ่น ๆ และหัวใจว่าง ๆ กดดูเลย รับรองว่าจะร้อนจนต้องลุกไปเปิดพัดลมเบอร์สาม แล้วจะเข้าใจว่าทำไมเขาถึงตั้งชื่อเรื่องว่าสาวมงบลังค์ที่เปียกชุ่มด้วยไฟเสน่หา เพราะข้างนอกดูหวานเย็น แต่ข้างในละลายเยิ้มจนหยุดไม่ได้จริง ๆ!