إسماعيل الحسن

Kingsglaive: Final Fantasy XV

ไฟนอล แฟนตาซี 15 : สงครามแห่งราชันย์

นิคส์ อัลริค นักรบหน่วย Kingsglaive กำลังจะเสียทั้งบ้านที่เขาสาบานว่าจะปกป้องและกษัตริย์ที่มอบพลังให้เขา ใน ไฟนอล แฟนตาซี 15 : สงครามแห่งราชันย์ คืนนี้เมืองหลวงลูซิสกำลังจะเซ็นสันติภาพแต่กลิ่นเลือดมันแรงกว่ากลิ่นหมึกซะอีก เอาไง จะปล่อยให้คืนนี้ผ่านไปโดยไม่เห็นสงครามเวทมนตร์ปะทะจักรกลที่เดือดที่สุดเรื่องนึงเหรอ บอกเลยว่านี่คือหนังที่เปิดมาเหมือนโดนถีบเข้ากลางสนามรบ ไม่ต้องปูเยอะ ไม่ต้องรอเครื่องติด ทหารวาร์ปตัวกลางอากาศ ดาบลอยฟาด ปีศาจเหล็กบุกเมือง คนดูมือถือดึกๆ อย่างเรานี่คือโดนดูดเข้าจอในสามนาทีแรก ใครหาดูแบบ พากย์ไทย จะยิ่งดูเพลินเพราะบทการเมืองมันฟังง่าย ย่อยไว ไม่ต้อง pause แปลซ้ำ แล้วประเด็นคือสันติภาพรอบนี้มันมีกลิ่นแปลกๆ ตั้งแต่แขกยังไม่ทันลงจากยานด้วยซ้ำ กษัตริย์เรจิสแก่ลงทุกวัน คริสตัลเริ่มอ่อนแรง กำแพงเวทที่คุ้มทั้งเมืองก็ร้าวเหมือนใจคนในเมืองนั่นแหละ ฝั่งจักรวรรดินิฟล์ไฮมขนกองทัพมาเต็มแต่ดันยิ้มหวานบอกว่ามาเพื่อสงบศึก ใครเชื่อก็บ้าแล้วปะ แต่จะทำไงได้ เมืองล้ามาเป็นสิบปี คนตายไปเยอะจนไม่อยากนับแล้ว ข้อเสนอหยุดยิงพร้อมงานหมั้นของเจ้าหญิงลูน่าเฟรย่ากับเจ้าชาย น็อกติส มันเลยเหมือนแสงสุดท้ายในอุโมงค์ที่ทุกคนอยากวิ่งเข้าใส่ ทั้งที่ในเงามืดมีคนถือมีดรออยู่ คืนนี้ต้องกดดูเพราะเรื่องมันไม่ได้ถามแค่ว่าใครจะชนะสงคราม แต่มันถามว่าแกจะยอมจ่ายเท่าไหร่เพื่อคำว่าสันติภาพปลอมๆ ตรงหน้า แล้วถ้าคนที่ต้องจ่ายคือคนที่แกรักที่สุด แกยังจะเซ็นชื่อนั้นลงไปไหมล่ะ แล้วเกมการเมืองมันก็เริ่มบีบให้หายใจไม่ออกขึ้นเรื่อยๆ เว้ย ฝั่งลูซิสมีแค่เมืองหลวงอินซอมเนียเมืองเดียวที่เหลืออยู่ นอกกำแพงคือซากเมืองที่โดนจักรกลยึดไปหมดแล้ว เหล่า Kingsglaive ที่เป็นเหมือนมีดสั้นของราชา พวกเขาคือผู้อพยพจากเมืองที่ล่มสลายที่กษัตริย์รับมาเลี้ยงแล้วมอบพลังเวทให้ใช้ พวกเขาวาร์ปได้ สู้ได้ โหดได้ แต่ในสายตาขุนนางในเมืองหลวง พวกเขาคือคนนอก คือทหารรับจ้างที่เปลืองภาษี นิคส์กับเพื่อนซี้อย่างลาซารัสกับโครว์เลยต้องสู้สองด้าน ด้านนึงคือหุ่นมาโก้ ปืนใหญ่ ยานรบของนิฟล์ไฮม อีกด้านคือสายตาเหยียดๆ จากพวกเดียวกันเอง เจ็บกว่ากระสุนอีกนะบอกเลย ส่วนกษัตริย์เรจิสคือพ่อที่โคตรน่าสงสาร ต้องนั่งบนบัลลังก์ที่กินพลังชีวิตตัวเองเพื่อกางบาเรียคุ้มเมืองทุกวินาที มือสั่น ตาโรย แต่ยังต้องยิ้มรับทูตศัตรูที่เดินเข้ามาในวังเหมือนเจ้าของบ้าน แล้วทูตพวกนั้นแต่ละคนคือเล่นละครเก่งระดับออสการ์ พูดเรื่องสันติภาพไป มืออีกข้างก็ซ่อนไพ่ไว้เพียบ ทางด้านเจ้าหญิงลูน่าเฟรย่าคือตัวแปรที่ทำให้ทุกอย่างปวดใจกว่าเดิม เธอมาจากเทเนเบร เมืองที่โดนยึดไปแล้ว เธอถูกใช้เป็นเครื่องมือการทูตมาตั้งแต่เด็ก ต้องยิ้ม ต้องสงบ ต้องเป็นสัญลักษณ์แห่งความหวัง ทั้งที่ในใจเธอมีแผนของตัวเองที่ไม่มีใครเดาได้ เธอไม่ได้มาแค่เพื่อเข้าพิธีหมั้น เธอแบกแหวน แบกคำทำนาย แบกชะตาของสองตระกูลไว้บนหลัง แล้วความสัมพันธ์ของเธอกับน็อกติสที่ไม่ได้เจอกันมาเป็นสิบปี มันไม่ใช่แค่เรื่องรักโรแมนติก แต่มันคือเดิมพันทางการเมืองที่ถ้าพลาดนิดเดียวคือเมืองระเบิด ยิ่งใกล้วันเซ็นสัญญา บรรยากาศในอินซอมเนียยิ่งเหมือนงานเลี้ยงที่ทุกคนยิ้มแต่ซ่อนปืนไว้ใต้โต๊ะ ทหารเพิ่มกำลัง คนอพยพประท้วง ข่าวลือเรื่องทรยศสะพัดไปทั่ว แล้วนิคส์ดันเป็นคนเดียวที่รู้สึกว่ามันผิดปกติตั้งแต่แรก เพราะสัญชาตญาณทหารแนวหน้ามันไม่เคยโกหก เขาต้องเลือกระหว่างเชื่อฟังคำสั่งแล้วถอยไปยืนเฉยๆ หรือเชื่อสัญชาตญาณแล้วลุกขึ้นมาขวางแผนที่เขายังมองไม่เห็นทั้งแผ่น เดิมพันมันเลยไต่จากแค่แพ้ชนะสงคราม ไปเป็นใครคือคนทรยศในบ้านตัวเองกันแน่ พูดถึงความมันส์คือต้องยอมให้ หนัง 2016 เรื่องนี้เลย ภาพมันเนียนจนลืมไปว่านี่คือแอนิเมชันนะเว้ย ผิวคน แสงไฟตอนกลางคืน ฝนตกกระทบเกราะ ระเบิดกลางเมือง ทุกอย่างคือละเอียดระดับหนังคนแสดงชนโรง ฉากเปิดสงครามท้ายเมืองคือที่สุดของความบ้า ทีม Kingsglaive วาร์ปดาบปักพื้นแล้วพุ่งตัวตามดาบไปกลางห่าปืนกล หุ่นยักษ์ไดมอนด์เวพอนเหยียบตึกแตกเป็นเสี่ยงๆ ยานรบทิ้งบอมบ์ใส่บาเรียจนท้องฟ้าสั่น แล้วพอตัดเข้าฉากในวัง จังหวะมันเปลี่ยนเป็นหนังทริลเลอร์การเมืองเฉยเลย เงียบ ตึง ลุ้นกว่าฉากยิงกันอีก แค่สายตาที่เรจิสมองทูต แค่มือของลูน่าที่กำแหวนแน่นๆ คือรู้เลยว่ามีเรื่องใหญ่ซ่อนอยู่ ดนตรีก็บิ้วเก่ง ช็อตบู๊คือกลองรัวหัวใจจะวาย พอเข้าซีนเศร้าคือเปียโนเดี่ยวๆ หน่วงๆ น้ำตาซึมแบบไม่รู้ตัว แล้วเสน่ห์ของเรื่องนี้คือมันไม่ได้ขายแค่ระเบิดภูเขาเผากระท่อม แต่มันขายความภักดีแบบลูกผู้ชายกับความเสียสละแบบคนเป็นพ่อ นิคส์คือทหารที่ไม่มีอะไรเลยนอกจากชีวิตที่กษัตริย์ให้มา เขาพร้อมตายเพื่อคริสตัล แต่คำถามคือคริสตัลหรือกษัตริย์กันแน่ที่เขาควรปกป้อง เรจิสคือราชาที่รู้ว่าตัวเองกำลังหมดเวลา แต่ยังต้องทำเป็นเข้มแข็งเพื่อไม่ให้ลูกน้องเสียขวัญ ลูน่าคือเจ้าหญิงที่ต้องเข้มแข็งกว่าผู้ชายทั้งกองทัพ ทั้งที่ไม่มีกองทัพของตัวเองเลยสักคน สามคนนี้โคจรมาเจอกันตรงกลางพายุพอดี แล้วแต่ละการตัดสินใจของพวกเขาคือโดมิโนที่ล้มแล้วล้มเลย ไม่มีปุ่มรีเซ็ต ความสนุกมันเลยไม่ใช่แค่ลุ้นว่าใครยิงแม่นกว่า แต่ลุ้นว่าใครจะหักหลังใครก่อน แล้วคนที่หักหลังจะยังมองหน้าตัวเองในกระจกได้อยู่ไหม ยิ่งเรื่องเดินไปครึ่งหลังคือวางมือถือไม่ได้แล้ว ทุกอย่างที่ปูมาเรื่องสนธิสัญญา เรื่องงานหมั้น เรื่องการถอนบาเรียเพื่อแสดงความจริงใจ มันเริ่มส่งกลิ่นไหม้เหมือนฟิวส์ที่จุดรอระเบิด นิฟล์ไฮมบอกว่าจะถอนทหาร จะคืนอิสรภาพ จะให้เกียรติลูซิส แต่ทำไมยานรบยังวนอยู่รอบเมืองไม่ไปไหน ทำไมทูตยิ้มเยอะเกินไป ทำไมทหาร Kingsglaive บางคนหายไปตอนกลางคืนแล้วกลับมาพร้อมแววตาที่เปลี่ยนไป นิคส์ที่โดนสั่งให้ทำหน้าที่คุ้มกันเจ้าหญิง กลับต้องกลายเป็นบอดี้การ์ดที่ต้องสงสัยทุกคนแม้แต่พวกเดียวกันเอง เขาต้องพาลูน่าฝ่าวงล้อมในเมืองที่ควรจะปลอดภัยที่สุด แต่กลับอันตรายที่สุดในคืนเซ็นสัญญา ส่วนเรจิสต้องนั่งอยู่บนบัลลังก์ที่กำลังจะกลายเป็นกับดัก โดยรู้ทั้งรู้ว่าถ้าเขาลุกขึ้นสู้ตอนนี้ สันติภาพจอมปลอมก็พังทันที แต่ถ้าเขานั่งนิ่งต่อไป เมืองทั้งเมืองอาจหายไปในคืนเดียว มันคือทางเลือกแบบนรกทั้งขึ้นทั้งล่อง แล้วแหวนของราชวงศ์ที่ลูน่าพยายามจะมอบให้ตามคำทำนายโบราณ มันคือกุญแจของพลังที่ยิ่งใหญ่กว่าคริสตัลซะอีก ใครได้มันไปคือพลิกกระดานสงครามได้เลย คำถามคือเธอจะส่งมันถึงมือคนที่ควรได้ทันไหม ในเมื่อทั้งเมืองกำลังจะกลายเป็นสนามฆ่าในงานเลี้ยงที่ทุกคนใส่สูทผูกไทด์ แล้วนิคส์ทหารตัวเล็กๆ ที่ไม่มีสายเลือดกษัตริย์เลยสักหยด เขาจะเอาอะไรไปงัดกับแผนระดับจักรวรรดิที่วางมาหลายสิบปี แค่ความภักดีอย่างเดียวมันพอเหรอ หรือสุดท้ายเขาต้องยอมแลกบางอย่างที่แพงยิ่งกว่าชีวิตตัวเองเพื่อซื้อเวลาให้เจ้าหญิงกับราชาหนีออกไป คืนนี้ต้องดูให้จบครึ่งแรกแล้วจะเข้าใจว่าทำไมแฟนเกมถึงรักเรื่องนี้ แล้วคนไม่เคยเล่นเกมก็ยังอินจนต้องกำหมัดตาม เพราะสุดท้ายมันไม่ใช่เรื่องของเวทมนตร์หรือหุ่นเหล็กเลย แต่มันคือเรื่องของคนธรรมดาที่ถูกสั่งให้เลือกระหว่างหน้าที่กับหัวใจ ในคืนที่ไม่มีคำตอบไหนถูกเลยสักข้อเดียว